وانکومایسین

وانکومایسین

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

موارد مصرف‌: وانکومایسین‌ در مواردمحدودی‌ از جمله‌ در پیشگیری‌ و درمان‌آندوکاردیت‌ و سایر عفونتهای‌ جدی‌ ناشی‌از کوکسی‌های‌ گرم‌ مثبت‌ (ماننداستافیلوکوک‌ مقاوم‌ به‌ پنی‌سیلین‌ها)مصرف‌ می‌شود.

مکانیسم‌ اثر: وانکومایسین‌ علیه‌باکتری‌های‌ گرم‌ مثبت‌ هوازی‌ و بی‌هوازی‌مؤثر است‌. این‌ آنتی‌بیوتیک‌ با اثر بر روی‌ساخت‌ دیواره‌ سلولی‌، بر روی‌ اغلب‌باکتری‌ها اثر باکتریسید دارد.

فارماکوکینتیک‌: وانکومایسین‌ پس‌ ازانفوزیون‌ بطور گسترده‌ در بافتها ومایعات‌ بدن‌ منتشر می‌شود. از آنجا که‌ اثردارو نسبتŠ طولانی‌ مدت‌ است‌، می‌توان‌ آن‌را هر ۱۲ ساعت‌ مصرف‌ نمود. نیمه‌ عمردارو در بزرگسالان‌ ۴-۱۱ ساعت‌ است‌ که‌در صورت‌ عیب‌ کار کلیه‌ ممکن‌ است‌ به‌۶-۱۰ روز برسد. دفع‌ این‌ دارو عمدتŠکلیوی‌ است‌.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجودسابقه‌ اختلالات‌ شنوایی‌ از مصرف‌ این‌دارو باید خودداری‌ گردد.

هشدارها: ۱ ـ انفوزیون‌ سریع‌ این‌ داروها باخطر واکنشهای‌ آنافیلاکتیک‌ همراه‌ است‌ وباید از آن‌ اجتناب‌ کرد.

۲ ـ محل‌ تزریق‌ دارو در هر بار انفوزیون‌باید تغییر داده‌ شود.

۳ ـ مصرف‌ این‌ دارو در بیماران‌ مبتلا به‌نارسایی‌ کلیه‌ و در سالخوردگان‌ باید بااحتیاط فراوان‌ صورت‌ گیرد.

۴ ـ آزمونهای‌ شمارش‌ سلولهای‌ خون‌،آنالیز ادرار و سنجش‌ کار کلیه‌ در طول‌درمان‌ با این‌ دارو ضروری‌ است‌. آزمون‌سنجش‌ شنوایی‌ در طول‌ مصرف‌ این‌ دارودر بیماران‌ سالخورده‌ یا مبتلا به‌ عیب‌ کارکلیه‌ باید انجام‌ شود.

عوارض‌ جانبی‌: مسمومیت‌ کلیوی‌ شامل‌نارسایی‌ کلیه‌ و نفریت‌ بین‌ سلولی‌،مسمومیت‌ گوشی‌، اختلال‌های‌ خونی‌شامل‌ کاهش‌ نوتروفیل‌های‌ خون‌ و بندرت‌آگرانولوسیتوز، کاهش‌ پلاکتهای‌ خونی‌،تهوع‌، لرز، تب‌، ائوزینوفیلی‌، آنافیلاکسی‌،بثورات‌ جلدی‌، التهاب‌ ورید، افت‌ شدیدفشار خون‌، خس‌خس‌ کردن‌، اختلال‌ درتنفس‌، کهیر، خارش‌، برافروختگی‌ بالاتنه‌،درد و اسپاسم‌ عضلات‌ پشت‌ و سینه‌ بامصرف‌ این‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

تداخل‌های‌ دارویی‌: مصرف‌ همزمان‌وانکومایسین‌ با آمینوگلیکوزیدها یاکاپرئومایسین‌ احتمال‌ بروز مسمومیت‌گوشی‌ و کلیوی‌ را افزایش‌ می‌دهد. همچنین‌احتمال‌ بروز مسمومیت‌ گوشی‌ در صورت‌مصرف‌ همزمان‌ این‌ دارو با داروهای‌ مدرگروه‌ لوپ‌ افزایش‌ می‌یابد.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: وانکومایسین‌ از راه‌ انفوزیون‌آهسته‌ وریدی‌ به‌ مقدار ۵۰۰ میلی‌گرم‌ طی‌حداقل‌ ۶۰ دقیقه‌ هر ۶ ساعت‌ یا ۱ گرم‌حداقل‌ طی‌ ۱۰۰ دقیقه‌ هر ۱۲ ساعت‌مصرف‌ می‌شود. برای‌ پیشگیری‌ ازآندوکاردیت‌ در بیمارانی‌ که‌ نسبت‌ به‌پنی‌سیلین‌ حساسیت‌ دارند یا اینکه‌ در ماه‌گذشته‌ بیش‌ از یک‌ بار پنی‌سیلین‌ دریافت‌داشته‌اند، وانکومایسین‌ به‌ مقدار ۱ گرم‌ طی‌حداقل‌ ۱۰۰ دقیقه‌ بصورت‌ انفوزیون‌آهسته‌ وریدی‌ تزریق‌ می‌شود.

کودکان‌: این‌ دارو از راه‌ انفوزیون‌ آهسته‌وریدی‌ در نوزادان‌ تا سن‌ یک‌ هفته‌ ابتداmg/kg 15 و بعد mg/kg 10 هر ۱۲ ساعت‌ ودر نوزادان‌ با سن‌ ۱-۴ هفته‌ ابتدا ۱۵ mg/kgو سپس‌ mg/kg 10 هر ۸ ساعت‌ و درکودکان‌ یک‌ ماهه‌ و بزرگتر ۱۰ mg/kg هر ۶ساعت‌ مصرف‌ می‌شود. مقدار مصرف‌ این‌دارو برای‌ پیشگیری‌ از آندوکاردیت‌ درکودکان‌ با سن‌ کمتر از ۱۰ سال‌ ۲۰ mg/kgاست‌ که‌ همراه‌ با mg/kg 2 جنتامایسین‌مصرف‌ می‌شود.

اشکال‌ دارویی‌:

For Injection: 500 mg

منبع سایت دارویاب

 

وانکومایسین

وانکومایسین

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

موارد مصرف‌: وانکومایسین‌ در مواردمحدودی‌ از جمله‌ در پیشگیری‌ و درمان‌آندوکاردیت‌ و سایر عفونتهای‌ جدی‌ ناشی‌از کوکسی‌های‌ گرم‌ مثبت‌ (ماننداستافیلوکوک‌ مقاوم‌ به‌ پنی‌سیلین‌ها)مصرف‌ می‌شود.

مکانیسم‌ اثر: وانکومایسین‌ علیه‌باکتری‌های‌ گرم‌ مثبت‌ هوازی‌ و بی‌هوازی‌مؤثر است‌. این‌ آنتی‌بیوتیک‌ با اثر بر روی‌ساخت‌ دیواره‌ سلولی‌، بر روی‌ اغلب‌باکتری‌ها اثر باکتریسید دارد.

فارماکوکینتیک‌: وانکومایسین‌ پس‌ ازانفوزیون‌ بطور گسترده‌ در بافتها ومایعات‌ بدن‌ منتشر می‌شود. از آنجا که‌ اثردارو نسبتŠ طولانی‌ مدت‌ است‌، می‌توان‌ آن‌را هر ۱۲ ساعت‌ مصرف‌ نمود. نیمه‌ عمردارو در بزرگسالان‌ ۴-۱۱ ساعت‌ است‌ که‌در صورت‌ عیب‌ کار کلیه‌ ممکن‌ است‌ به‌۶-۱۰ روز برسد. دفع‌ این‌ دارو عمدتŠکلیوی‌ است‌.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجودسابقه‌ اختلالات‌ شنوایی‌ از مصرف‌ این‌دارو باید خودداری‌ گردد.

هشدارها: ۱ ـ انفوزیون‌ سریع‌ این‌ داروها باخطر واکنشهای‌ آنافیلاکتیک‌ همراه‌ است‌ وباید از آن‌ اجتناب‌ کرد.

۲ ـ محل‌ تزریق‌ دارو در هر بار انفوزیون‌باید تغییر داده‌ شود.

۳ ـ مصرف‌ این‌ دارو در بیماران‌ مبتلا به‌نارسایی‌ کلیه‌ و در سالخوردگان‌ باید بااحتیاط فراوان‌ صورت‌ گیرد.

۴ ـ آزمونهای‌ شمارش‌ سلولهای‌ خون‌،آنالیز ادرار و سنجش‌ کار کلیه‌ در طول‌درمان‌ با این‌ دارو ضروری‌ است‌. آزمون‌سنجش‌ شنوایی‌ در طول‌ مصرف‌ این‌ دارودر بیماران‌ سالخورده‌ یا مبتلا به‌ عیب‌ کارکلیه‌ باید انجام‌ شود.

عوارض‌ جانبی‌: مسمومیت‌ کلیوی‌ شامل‌نارسایی‌ کلیه‌ و نفریت‌ بین‌ سلولی‌،مسمومیت‌ گوشی‌، اختلال‌های‌ خونی‌شامل‌ کاهش‌ نوتروفیل‌های‌ خون‌ و بندرت‌آگرانولوسیتوز، کاهش‌ پلاکتهای‌ خونی‌،تهوع‌، لرز، تب‌، ائوزینوفیلی‌، آنافیلاکسی‌،بثورات‌ جلدی‌، التهاب‌ ورید، افت‌ شدیدفشار خون‌، خس‌خس‌ کردن‌، اختلال‌ درتنفس‌، کهیر، خارش‌، برافروختگی‌ بالاتنه‌،درد و اسپاسم‌ عضلات‌ پشت‌ و سینه‌ بامصرف‌ این‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

تداخل‌های‌ دارویی‌: مصرف‌ همزمان‌وانکومایسین‌ با آمینوگلیکوزیدها یاکاپرئومایسین‌ احتمال‌ بروز مسمومیت‌گوشی‌ و کلیوی‌ را افزایش‌ می‌دهد. همچنین‌احتمال‌ بروز مسمومیت‌ گوشی‌ در صورت‌مصرف‌ همزمان‌ این‌ دارو با داروهای‌ مدرگروه‌ لوپ‌ افزایش‌ می‌یابد.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: وانکومایسین‌ از راه‌ انفوزیون‌آهسته‌ وریدی‌ به‌ مقدار ۵۰۰ میلی‌گرم‌ طی‌حداقل‌ ۶۰ دقیقه‌ هر ۶ ساعت‌ یا ۱ گرم‌حداقل‌ طی‌ ۱۰۰ دقیقه‌ هر ۱۲ ساعت‌مصرف‌ می‌شود. برای‌ پیشگیری‌ ازآندوکاردیت‌ در بیمارانی‌ که‌ نسبت‌ به‌پنی‌سیلین‌ حساسیت‌ دارند یا اینکه‌ در ماه‌گذشته‌ بیش‌ از یک‌ بار پنی‌سیلین‌ دریافت‌داشته‌اند، وانکومایسین‌ به‌ مقدار ۱ گرم‌ طی‌حداقل‌ ۱۰۰ دقیقه‌ بصورت‌ انفوزیون‌آهسته‌ وریدی‌ تزریق‌ می‌شود.

کودکان‌: این‌ دارو از راه‌ انفوزیون‌ آهسته‌وریدی‌ در نوزادان‌ تا سن‌ یک‌ هفته‌ ابتداmg/kg 15 و بعد mg/kg 10 هر ۱۲ ساعت‌ ودر نوزادان‌ با سن‌ ۱-۴ هفته‌ ابتدا ۱۵ mg/kgو سپس‌ mg/kg 10 هر ۸ ساعت‌ و درکودکان‌ یک‌ ماهه‌ و بزرگتر ۱۰ mg/kg هر ۶ساعت‌ مصرف‌ می‌شود. مقدار مصرف‌ این‌دارو برای‌ پیشگیری‌ از آندوکاردیت‌ درکودکان‌ با سن‌ کمتر از ۱۰ سال‌ ۲۰ mg/kgاست‌ که‌ همراه‌ با mg/kg 2 جنتامایسین‌مصرف‌ می‌شود.

اشکال‌ دارویی‌:

For Injection: 500 mg

منبع سایت دارویاب

 

نيتروفورانتوئين

نيتروفورانتوئين‌

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

نيتروفورانتوئين‌ يك‌ داروي‌ ضدميكروبي‌ رايج‌ براي‌ درمان‌ عفونت‌هاي‌ دستگاه‌ ادراري‌ است‌.
براي‌ جلوگيري‌ از ناراحتي‌ معده‌، نيتروفورانئوئين‌ بايد با غذا يا شير خورده‌ شود. دارو معمولاً در طي‌ شبانه‌روز در نوبت‌هايي‌ با فواصل‌ يكسان‌ مصرف‌ مي‌شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقي‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ روزي‌ 4 نوبت‌ مصرف‌ شود، هر 6 ساعت‌ (مثلاً 6 صبح‌، 12 ظهر، 6 عصر، و 12 شب‌). اگر اين‌ زمانبندي‌ با برنامه‌ كاري‌ يا خواب‌ شما مغايرت‌ دارد، براي‌ تعيين‌ يك‌ برنامه‌ مناسب‌تر از پزشكتان‌ كمك‌ بگيريد. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ كنيد، حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ مي‌كنيد. اگر پيش‌ از اتمام‌ دارويتان‌ آن‌ را قطع‌ كنيد علايم‌تان‌ ممكن‌ است‌ عود كند. اگر شكل‌ سوسپانسيون‌ دارو را مصرف‌ مي‌كنيد، قبل‌ از مصرف‌ شيشه‌ آن‌ را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد و فقط‌ از پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو براي‌ اندازه‌گيري‌ مقدار دارو استفاده‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.

هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: عفونت‌ ريه‌ها (درد قفسه‌ سينه‌، تب‌، لرز، سرفه‌، مشكل‌ در تنفس‌)؛ خارش‌؛ بثورات‌ جلدي‌، يا دردهاي‌ مفصلي‌؛ سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، خستگي‌، يا سردرد؛ گلودرد و تب‌؛ يا بي‌حسي‌ يا گزگز صورت‌ يا دهان‌ علايم‌ ديگري‌ نيز ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند، ولي‌ فقط‌ اگر مشكل‌ساز شدند نياز است‌ با پزشك‌ در ميان‌ گذاشته‌ شوند: ناراحتي‌ معده‌، تهوع‌، استفراغ‌ يا اسهال‌. خوردن‌ دارو همراه‌ با غذا اين‌ علايم‌ را كاهش‌ مي‌دهد. رنگ‌ ادرارتان‌ نيز ممكن‌ است‌ قهوه‌اي‌ شود كه‌ نتيجه‌ مصرف‌ نيتروفورانتوئين‌ بوده‌ و بي‌خطر است‌.

موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ نيتروفورانتوئين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ نيتروفورانتوئين‌ يا داروهاي‌ ديگر
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ويژه‌ داروهاي‌ ضد ديابت‌ خوراكي‌، سولفوناميدها، داروهاي‌ ضد نقرس‌ (پروبنسيد، سولفين‌ پيرازون‌)، يا داروهايي‌ كه‌ سميت‌ عصبي‌ دارند يا داروهايي‌ كه‌ روي‌ خون‌ اثر مي‌گذارند.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ كمبود G6PD (بيماري‌ باقلا كه‌ يك‌ اختلال‌ ارثي‌ گويچه‌هاي‌ قرمز خون‌ است‌)، نوروپاتي‌ محيطي‌ (بيماري‌هاي‌ اعصاب‌ محيطي‌)، يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا ريوي‌
هنگام‌ مصرف‌ نيتروفورانتوئين‌ توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ دارو را تا آخر مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
روزي‌ هشت‌ ليوان‌ آب‌ بنوشيد، مگر اين‌ كه‌ پزشكتان‌ دستور ديگري‌ داده‌ باشد.
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
پيش‌ از پرداختن‌ به‌ رانندگي‌ يا كار با وسايلي‌ كه‌ نياز به‌ هوشياري‌ كامل‌ دارند از پاسخ‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ اين‌ دارو مطمئن‌ شويد. نيتروفورانتوئين‌ در برخي‌ افراد موجب‌ سرگيجه‌ يا خواب‌آلودگي‌ مي‌شود.
نيتروفورانتوئين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌ يا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ نيتروفورانتوئين‌ فاسد مي‌شود). مراقب‌ باشيد سوسپانسيون‌ نيتروفورانتوئين‌ يخ‌ نزند.
اگر ظرف‌ 3 روز از شروع‌ درمان‌ با نيتروفورانتوئين‌ احساس‌ بهبودي‌ نداشتيد، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.

هنگام‌ مصرف‌ دسيپرامين‌ نبايد
دارو را پس‌ از تاريخ‌ مصرفش‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارو مصرفش‌ را قطع‌ كنيد؛ مگر به‌ دستور پزشكتان‌

منبع سایت دارویاب

مترونیدازول

مترونیدازول

 

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

metronidazole

مترونیدازول‌ یك‌ آنتی‌بیوتیك‌ رایج‌ برای‌ درمان‌ عفونت‌های‌ باكتریایی‌ و تك‌یاخته‌ای‌ است‌، نظیر عفونت‌های‌ پوست‌، استخوان‌، مفاصل‌، و بافت‌ نرم‌؛ برخی‌ از انواع‌ اسهال‌؛ عفونت‌های‌ واژن‌ و سایر عفونت‌های‌ لگنی‌؛ عفونت‌های‌ داخل‌ شكمی‌؛ سینه‌پهلو (پنومونی‌)؛ سپتی‌سمی‌ (عفونت‌ در خون‌)؛ و اندوكاردیت‌ (عفونت‌ لایه‌ خونی‌ قلب‌ و دریچه‌های‌ قلبی‌)، و آمیبیاز (عفونت‌ با آمیب‌) و تریكومونازیس‌ (عفونت‌ با تریكوموناس‌).

ـ چگونگی‌ مصرف‌:

مترونیدازول‌ را می‌توان‌ با وعده‌های‌ اصلی‌ غذا یا مقداری‌ خوراكی‌ مصرف‌ كرد تا معده‌ را ناراحت‌ نكند. بهتر است‌ این‌ دارو طی‌ شبانه‌ روز در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ یكسان‌ مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. اگر قراراست‌ روزی‌ 4 نوبت‌ مترونیدازول‌ مصرف‌ كنید، هر 6 ساعت‌ (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌، و 6 صبح‌). اگر این‌ با برنامه‌ كاری‌ یا خواب‌ شما تداخل‌ دارد، برای‌ تعیین‌ یك‌ برنامه‌ مناسب‌تر از پزشكتان‌ كمك‌ بخواهید. مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌ طور كامل‌ مصرف‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ دارید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارو، مصرفش‌ را قطع‌ كنید، ممكن‌ است‌ علایمتان‌ مجدداً عود كند. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید، به‌ مجردی‌ كه‌ به‌ یاد آوردید مصرفش‌ كنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌است‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ بازگردید. مقدار دارو را دو برابر نكنید.

- هشدارها و عوارض‌ جانبی‌:

در صورت‌ بروز هریك‌ از علایم‌ زیر، با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: اسهال‌، دل‌ پیچه‌، تهوع‌ و استفراغ‌، سوزش‌ دهان‌ یا زبان‌، خارش‌ یا ترشح‌ واژن‌ كه‌ قبل‌ از درمان‌ وجودنداشته‌، پلاك‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌، گلودرد، تب‌، بثورات‌ جلدی‌، سرگیجه‌، سیاهی‌ رفتن‌چشم‌، سردرد، افت‌ مهارت‌های‌ بدنی‌، عدم‌ تعادل‌ یا بی‌حسی‌، ضعف‌ یا گزگز انگشتان‌ دست‌ و پا. ادرارتان‌ ممكن‌است‌ تیره‌ شود، كه‌ از نظر پزشكی‌ بی‌اهمیت‌ است‌ .

- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ مترونیدازول‌ ، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:

۱. حساسیت‌ به‌ مترونیدازول‌.

۲. بارداری‌ یا شیردهی‌.

۳. عادت‌ به‌ مصرف‌ مشروبات‌ الكلی‌.

۴. مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ ضدانعقاد (رقیق‌ كننده‌های‌ خون‌، مثل‌ وارفارین‌) یا دیسولفیرام‌.

۵. سابقه‌ یا ابتلا به‌ بیماری‌های‌ مغزی‌ مثل‌ صرع‌؛ مشكلات‌ خونی‌، یا بیمای‌های‌ كبدی‌.

ـ هنگام‌ مصرف‌ مترونیدازول‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ دارو را تا آخر مصرف‌ كنید تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.

۲. با جویدن‌ آدامس‌ یا مكیدن‌ آب‌نبات‌های‌ بدون‌ قند و یا نوشیدن‌ چند جرعه‌ آب‌، خشكی‌دهان‌ را تسكین‌ دهید.

۳. اگر در حال‌ درمان‌ برای‌ عفونت‌ با تریكوموناس‌ هستید، برای‌ جلوگیری‌ از عفونت‌ مجدد همسرتان‌ نیز باید همزمان‌ با مترونیدازول‌ درمان‌ شود و تا بهبود كامل‌ حتماً از كاندوم‌ استفاده‌ شود.

۴. مترونیدازول‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، دور از گرما، نور مستقیم‌ یا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ كنید (در این‌ شرایط‌ مترونیدازول‌ فاسد می‌شود).

۵. اگر ظرف‌ 3 روز درمان‌ با مترونیدازول‌ احساس‌ بهبودی‌ نمی‌كنید، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.

ـ تذکر:

۱. هنگام‌ مصرف‌ مترونیدازول‌ نباید به‌ هیچ‌ وجه‌ نوشابه‌های‌ الكلی‌ بنوشید یا داروهای‌ حاوی‌ الكل‌ مصرف‌ كنید. و این‌ نكته‌ را باید حداقل‌ تا یك‌ روز پس‌ از اتمام‌ درمان‌ با مترونیدازول‌ رعایت‌ كنید. در غیراینصورت‌ ممكن‌ است‌ دچار یك‌ واكنش‌ بسیار ناخوشایند شوید كه‌ علایمش‌ عبارتند از، تهوع‌، استفراغ‌، دل‌پیچه‌، سردرد، تپش‌قلب‌، و برافروختگی‌ و گُرگرفتگی‌.

۲. هنگام‌ مصرف‌ مترونیدازول‌ نباید دارو را پس‌ از تاریخ‌ مصرفش‌ استفاده‌ كنید.

۳. هنگام‌ مصرف‌ مترونیدازول‌ نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو، مصرفش‌ را قطع‌ كنید؛ مگر به‌ دستور پزشكتان‌

 

فيزيولوژي و فارماكولوژي	انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
فيض	دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي-درماني کاشان

 

کلیندامایسین

کلیندامایسین

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش رزیدنت روانپزشکی

دکتر رضا پوردستگردان رزیدنت بالینی

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

موارد مصرف‌: کلیندامایسین‌ به‌ دلیل‌عوارض‌ جانبی‌ جدی‌ آن‌ موارد مصرف‌محدودی‌ دارد. این‌ دارو در درمان‌عفونتهای‌ استافیلوکوکی‌ استخوان‌،مفاصل‌ و پریتونیت‌ مصرف‌ می‌شود.

مکانیسم‌ اثر: کلیندامایسین‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌باکتریواستاتیک‌ است‌ و مانع‌ بیوسنتزپروتئین‌ توسط باکتری‌ می‌شود.

فارماکوکینتیک‌: این‌ دارو بخوبی‌ و به‌سرعت‌ از دستگاه‌ گوارش‌ جذب‌ می‌شود وغذا بر روی‌ جذب‌ آن‌ بی‌تاثیر است‌.کلیندامایسین‌ پس‌ از جذب‌ به‌طور گسترده‌در بافتها و مایعات‌ بدن‌، به‌ویژه‌استخوانها، صفرا و ادرار منتشر می‌شود.غلظت‌ سرمی‌ دارو تقریبŠ ۱ ساعت‌ بعد ازمصرف‌ خوراکی‌ و تا ۳ ساعت‌ بعد ازتزریق‌ عضلانی‌ به‌ اوج‌ خود می‌رسد. نیمه‌عمر دارو ۳ ـ ۲/۴ ساعت‌ است‌ که‌ درصورت‌ عیب‌ کار کلیه‌ یا کبد ممکن‌ است‌افزایش‌ یابد. دفع‌ دارو عمدتŠ کلیوی‌ است‌ وبخشی‌ از دارو از طریق‌ مدفوع‌ دفع‌می‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ ابتلای‌ بیماربه‌ اسهال‌ این‌ دارو نباید مصرف‌ شود.

هشدارها: ۱ ـ در صورت‌ بروز اسهال‌ یاعلایم‌ کولیت‌ باید مصرف‌ این‌ دارو رابلافاصله‌ قطع‌ کرد. همچنین‌ در صورت‌ابتلای‌ بیمار به‌ نارسایی‌ کبدی‌ یا کلیوی‌ بااحتیاط فراوان‌ مصرف‌ شود.

۲ ـ پیگیری‌ کار کبد و کلیه‌ در طول‌ درمان‌دراز مدت‌ با این‌ دارو و نیز در طول‌ درمان‌کودکان‌ ضروری‌ است‌.

عوارض‌ جانبی‌: اسهال‌ (که‌ در صورت‌ بروزآن‌ باید مصرف‌ دارو را قطع‌ کرد)، احساس‌ناراحتی‌ در شکم‌، تهوع‌، استفراغ‌، کولیت‌ناشی‌ از آنتی‌بیوتیک‌، بثورات‌ جلدی‌، یرقان‌و تغییر در پاسخ‌ آزمونهای‌ کبدی‌، کاهش‌نوتروفیل‌های‌ خونی‌، ائوزینوفیلی‌،آگرانولوسیتوز و کاهش‌ پلاکتهای‌ خون‌بعد از مصرف‌ کلیندامایسین‌ گزارش‌شده‌اند.

تداخل‌های‌ دارویی‌: کلیندامایسین‌ اثرداروهای‌ شل‌ کننده‌ عضلانی‌ غیردپولاریزان‌ را افزایش‌ می‌دهد. این‌ دارونسبت‌ به‌ اثرات‌ داروهای‌ نئوستیگمین‌ وپیریدوستیگمین‌ اثر آنتاگونیستی‌ دارد.مصرف‌ همزمان‌ این‌ دارو با اریترومایسین‌و کلرامفنیکل‌ توصیه‌ نمی‌شود.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: کپسول‌ دارو باید همراه‌با غذا یا یک‌ لیوان‌ آب‌ بلعیده‌ شود تا موجب‌تحریک‌ مری‌ نشود.

مقدار مصرف‌

خوراکی‌:

بزرگسالان‌: مقدار مصرف‌ کلیندامایسین‌از راه‌ خوراکی‌ ۳۰۰ ـ ۱۵۰ میلی‌گرم‌ هر

۶ ساعت‌ و در عفونتهای‌ شدید تا ۴۵۰میلی‌گرم‌ هر ۶ ساعت‌ می‌باشد.

کودکان‌: مقدار مصرف‌ کلیندامایسین‌ ازراه‌ خوراکی‌ در کودکان‌ ۶mg/kg ـ ۳ هر ۶ساعت‌ می‌باشد.

تزریقی‌:

بزرگسالان‌: کلیندامایسین‌ از راه‌ تزریق‌عمیق‌ عضلانی‌ یا انفوزیون‌ وریدی‌ به‌مقدار ۲/۷g/day ـ ۰/۶ (در ۴ ـ ۲ مقدارمنقسم‌) مصرف‌ می‌شود که‌ این‌ مقدار درعفونتهای‌ مخاطره‌آمیز تا ۴/۸g/day نیزافزایش‌ می‌یابد. مقادیر مصرف‌ در یک‌نوبت‌ بیش‌ از ۶۰۰ میلی‌گرم‌ باید فقط از راه‌انفوزیون‌ وریدی‌ تزریق‌ شوند که‌ در این‌صورت‌ نیز مقدار مصرف‌ نباید از ۱/۲ گرم‌تجاوز کند.

کودکان‌: این‌ دارو از راه‌ تزریق‌ عضلانی‌ یاوریدی‌ در کودکان‌ با سن‌ بیش‌ از یک‌ ماه‌۴۰mg/kg/day ـ ۱۵ در ۴ ـ ۳ مقدار منقسم‌مصرف‌ می‌باشد که‌ این‌ مقدار درعفونت‌های‌ شدید تا ۳۰۰mg/day (بدون‌ درنظر گرفتن‌ وزن‌ بیمار) ممکن‌ است‌ افزایش‌یابد.

اشکال‌ دارویی‌:

Capsule : 150mg(as HCl)

Suspension( : 75mg/5ml (as palmitate)

Injection( : 150mg/ml (as phosphate)

منبع سایت دارویاب

 

كلاریترومایسین

كلاریترومایسین ـ

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش رزیدنت روانپزشکی

دکتر رضا پوردستگردان رزیدنت بالینی

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

 clarithromycin

كلاریترومایسین‌ یك‌ آنتی‌بیوتیك‌ رایج‌ برای‌ درمان‌ گلودرد استرپتوكوكی‌، برونشیت‌، سینوزیت‌، برخی‌ انواع‌ ذات‌الریه‌ (پنومونی‌)، و عفونت‌های‌ دیگر می‌باشد.

ـ چگونگی‌ مصرف‌:

كلاریترومایسین‌ را می‌توان‌ با غذا یا با شكم‌ خالی‌ مصرف‌ كرد. اگر دارو موجب‌ ناراحتی‌ معده‌ شما می‌شود آن‌ را با غذا مصرف‌ كنید. این‌ دارو معمولاً هر 12 ساعت‌ مصرف‌ می‌شود. لازم‌ است‌ این‌ دارو در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ زمانی‌ برابر استفاده‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ یكسان‌ باقی‌ بماند. مثلاً می‌توانید آن‌ را ساعت‌ 7 صبح‌ و 7 شب‌ یا 8 صبح‌ و 8 شب‌ مصرف‌ كنید. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ كنید، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌كنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ داروی‌تان‌ آن‌ را قطع‌ كنید، علایم‌تان‌ ممكن‌ است‌ مجدداً عود كند. پیش‌ از اندازه‌گیری‌ مقدار دارو توسط‌ پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ شكل‌ سوسپانسیون‌ آن‌، شیشه‌ دارو را به‌ خوبی‌ تكان‌ دهید. سوسپانسیون‌ این‌ دارو نیازی‌ به‌ نگهداری‌ در یخچال‌ ندارد، ولی‌ حداكثر تا 14 روز قابل‌ مصرف‌ می‌باشد. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید ، به‌ مجردی‌ كه‌ به‌ یاد آوردید مصرفش‌ كنید. البته‌، اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ فرا رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ منظم‌تان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نكنید.

- هشدارها و عوارض‌ جانبی‌:

در صورت‌ بروز خونریزی‌ یا كبودی‌ غیرعادی‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید. سایر علایم‌ كه‌ ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند و فقط‌ در صورتی‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند نیاز به‌ گزارش‌ دارند عبارتند از: مزه‌های‌ غیرطبیعی‌ (احساس‌ مزه‌ بد دهان‌)، تهوع‌، استفراغ‌، احساس‌ ناراحتی‌ شكمی‌، اسهال‌، یا سردرد.

- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ كلاریترومایسین‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:

۱. حساسیت‌ به‌ كلاریترومایسین‌، اریترومایسین‌، یا دیگر آنتی‌بیوتیك‌ها.

۲. بارداری‌ یا شیردهی‌.

۳. مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ كاربامازپین‌، ریفابوتین‌، استفیرول‌، سیساپراید، ضدانعقادهای‌ خوراكی‌ (وارفارین‌)، تئوفیلین‌، یا زیدووودین‌.

۴. ابتلا به‌ یا سابقه‌ بیماری‌ كلیوی‌ یا كبدی‌.

ـ هنگام‌ مصرف‌ كلاریترومایسین‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، دارو را تا انتها مصرف‌ كنید تا عفونت‌تان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.

۲. اگر ظرف‌ 3 روز از درمان‌ با كلاریترومایسین‌ احساس‌ بهبود نداشتید، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.

۳. از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ كنید.

۴. كلاریترومایسین‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ كلاریترومایسین‌ فاسد می‌شود).

ـ تذکر:

۱. هنگام‌ مصرف‌ كلاریترومایسین‌ نباید از كلاریترومایسین‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ كنید.

۲. هنگام‌ مصرف‌ كلاریترومایسین‌ نباید دارو را ناتمام‌ قطع‌ كنید، مگر به‌ دستور پزشك‌.

 

پژوهش در پزشکي	دانشكده پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي
پژوهش در علوم پزشکي	دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي-درماني استان اصفهان

 

فلوكونازول

فلوكونازول‌

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش رزیدنت روانپزشکی

دکتر رضا پوردستگردان رزیدنت بالینی

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

فلوكونازول‌ يك‌ داروي‌ ضد قارچ‌ است‌ كه‌ براي‌ عفونت‌هاي‌ كانديدايي‌ دهان‌ (برفك‌)، گلو، و واژن‌ و ديگر عفونت‌هاي‌ قارچي‌ كمتر معمول‌ تجويز مي‌شود.

چگونگي‌ مصرف‌
مقدار تجويزي‌ فلوكونازول‌، طول‌ درمان‌، و برنامه‌ زماني‌ درمان‌ براساس‌ محل‌ عفونت‌ قارچي‌ و پاسختان‌ به‌ دارو متفاوت‌ است‌ اين‌ دارو را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. اگر قرار است‌ روزي‌ يك‌ نوبت‌ فلوكونازول‌ بخوريد، مي‌توانيد صبح‌ها دارو را مصرف‌ كنيد تا آن‌ را فراموش‌ نكنيد. پيش‌ از مصرف‌ سوسپانسيون‌ خوراكي‌ بايد شيشه‌ دارو را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد. براي‌ اندازه‌گيري‌ دارو در شكل‌ سوسپانسيون‌ از پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو استفاده‌ كنيد. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را سروقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ كنيد، حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ مي‌كنيد. اگر پيش‌ از اتمام‌ دارو و مصرفش‌ را قطع‌ كنيد، علامت‌هايتان‌ ممكن‌ است‌ عود كند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.

هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: تب‌؛ لرز؛ گلودرد؛ قرمزي‌ پوست‌ يا تاول‌؛ از دست‌ رفتن‌ اشتها؛ مدفوع‌ كمرنگ‌ يا ادرار تيره‌؛ معده‌ درد؛ خستگي‌، زردي‌ چشم‌ها يا پوست‌؛ خونريزي‌ يا كبودي‌ غيرعادي‌. علايم‌ ديگري‌ نيز ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند، ولي‌ فقط‌ اگر مشكل‌ساز شوند لازم‌ است‌ با پزشك‌ مطرح‌ شوند: سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، سردرد، كاهش‌ اشتها، تهوع‌، اسهال‌، يبوست‌، يا دل‌پيچه‌

موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ فلوكونازول‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ فلوكونازول‌ يا ديگر داروهاي‌ ضد قارچ‌
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ بيش‌ از سه‌ قوطي‌ مشروبات‌ الكلي‌ در روز
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ويژه‌ الكل‌؛ آنتي‌اسيدها؛ اومپرازول‌؛ سوكرالفات‌، داروهاي‌ ضد زخم‌ معده‌ (سايمتيدين‌ يا رانيتيدين‌)؛ داروهاي‌ ضد ديابت‌ خوراكي‌؛ كاربامازپين‌؛ سيكلوسپوزين‌؛ داروهاي‌ ضد سل‌ (ايزونيازيد، ريفامپين‌)؛ فني‌توئين‌؛ داروهاي‌ ضد انعقاد (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌ مثل‌ وارفارين‌).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌ و يا الكليسم‌ (اعتياد به‌ الكل‌)
هنگام‌ مصرف‌ فلوكونازول‌، توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ دارو را تا آخر مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
از مواجهه‌ با آفتاب‌ ساعات‌ بين10 صبح‌ تا 3 بعدازظهر، و استفاده‌ از لامپ‌ آفتابي‌ يا ديگر وسايل‌ برنزه‌كننده‌ بپرهيزيد. مناطق‌ در معرض‌ نور پوست‌ را با يك‌ لوسيون‌ ضد آفتاب‌ با قدرت‌ حفاظتي‌ (SPF) حداقل‌ 15 حفاظت‌ كنيد.
فلوكونازول‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ فلوكونازول‌ فاسد مي‌شود).
اگر ظرف‌ 3 روز از درمان‌ با فلوكونازول‌ احساس‌ بهبودي‌ نداريد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.

هنگام‌ مصرف‌ فلوكونازول‌ نبايد
به‌ هيچ‌وجه‌ الكل‌ يا داروهاي‌ حاوي‌ الكل‌ (برخي‌ از داروهاي‌ سرماخوردگي‌) مصرف‌ كنيد. مصرف‌ الكل‌ همزمان‌ با مصرف‌ اين‌ دارو موجب‌ افزايش‌ احتمال‌ عوارض‌ كبدي‌ و علايمي‌ نظير گرگرفتگي‌ و برافروختگي‌ صورت‌، تنگي‌ نفس‌، احساس‌ گرفتگي‌ سينه‌، و تب‌ مي‌شود.
دارو را پس‌ از تاريخ‌ مصرف‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارو مصرفش‌ را قطع‌ كنيد؛ مگر به‌ دستور پزشكتان‌

منبع سایت دارویاب

فکسوفنادین

فکسوفنادین‌

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش رزیدنت روانپزشکی

دکتر رضا پوردستگردان رزیدنت بالینی

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

فکسوفنادین‌ یک‌ آنتی‌هیستامین‌ طولانی‌ اثر رایج‌ برای‌ درمان‌ علایم‌ گوناگون‌ عطسه ‌، خارش‌ و قرمزی‌ چشم‌، آبریزش‌ بینی‌ و کهیر، حساسیت‌ فصلی‌ است‌.

چگونگی‌ مصرف‌

فکسوفنادین‌ معمولاً روزی‌ دوبار با یا بدون‌ غذا مصرف‌ می‌شود. برای‌ آنکه‌ مصرف‌ دارو را فراموش‌ نکنید بهتر است‌ هرروز سر ساعت‌ معینی‌ آن‌ را بخورید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آورید، مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌ و به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌

در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: خشکی‌ شدید دهان‌، بینی‌، یا گلو ، سردرد ، یا خواب‌آلودگی‌. در یک‌ شکل‌ تجاری‌ مقداری‌ پسودوافدرین‌ نیز (به‌ عنوان‌ ضداحتقان‌) به‌ صورت‌ مخلوط‌ با این‌ دارو وجود دارد که‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ علایم‌ زیر شود: تشویش‌، بی‌قراری‌، بی‌خوابی‌، تپش‌ قلب‌ (احساس‌ تکان‌ خوردن‌ شدید قلب‌ در قفسه‌ سینه‌)، یا ضربان‌ قلب‌ تند.

موارد احتیاط‌

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ فکسوفنادین‌ ، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

حساسیت‌ به‌ فکسوفنادین‌، هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا داروهای‌ دیگر (به‌ ویژه‌ سایر آنتی‌هیستامین‌ها).
بارداری‌ یا شیردهی‌.
عادت‌ به‌ مصرف‌ مشروبات‌ الکلی‌
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ مضعف‌ دستگاه‌ عصبی‌ (آرامبخش‌ها، داروهای‌ خواب‌ و صرع ‌، مسکن‌ها، شل‌ کننده‌های‌ عضلانی‌) ، کتوکونازول‌ (یک‌ داروی‌ ضدقارچ‌) ، یا آنتی‌بیوتیک‌های‌ ماکرولیدی‌ ( اریترومایسین ‌).
سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکلات‌ کلیوی‌. در مصرف‌ نوع‌ دارای‌ پسودوافدرین‌، سابقه‌ یا ابتلا به‌ پرفشاری‌ خون‌، بیماری‌ قند، بیماری‌های‌ قلبی‌، یا پرکاری‌ تیروئید.


توصیه ‌هنگام‌ مصرف‌

از مصرف‌ الکل ‌، داروهای‌ خواب‌، یا آرامبخش‌ها اجتناب‌ کنید ، این‌ها اثرات‌ تخدیری‌ فکسوفنادین‌ را افزایش‌ می‌دهند.
پیش‌ از رانندگی‌ یا کار با وسایل‌ خطرناک‌ از پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ فکسوفنادین‌ مطمئن‌ شوید. این‌ دارو ممکن‌ است‌ روی‌ میزان‌ هوشیاری‌ اثر بگذارد.
اگر خشکی‌ دهان‌ مشکل‌ ساز شد، از آدامس‌ یا آب‌ نبات‌های‌ بدون‌ قند استفاده‌ کنید یا چند جرعه‌ کوچک‌ آب‌ بنوشید. اگر این‌ مشکل‌ بیش‌ از دو هفته‌ باقی‌ ماند با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
فکسوفنادین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید (در این‌ شرایط‌ فکسوفنادین‌ فاسد می‌شود).
اگر ظرف‌ 5 روز درمان‌ با فکسوفنادین‌ احساس‌ بهبودی‌ ندارید، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید.


‌ نبایدها

نباید از ضد احتقان‌ها یا داروهای‌ ضد سرفه‌ یا سرماخوردگی‌ که‌ بدون‌ نسخه‌ قابل‌ تهیه‌ هستند استفاده‌ کنید.
نباید دارو را پس‌ از تاریخ‌ انقضایش‌ مصرف‌ کرد.

 

منبع سایت دارویاب

سیپروفلوكساسین

سیپروفلوكساسین

 

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش رزیدنت روانپزشکی

دکتر رضا پوردستگردان رزیدنت بالینی

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

 ciprofloxacin

 

 

 

سیپروفلوكساسین‌ یك‌ داروی‌ ضدمیكروبی‌ رایج‌ است‌ كه‌ در درمان‌ عفونت‌های‌ گوناگون‌ از قبیل‌ عفونت‌ پوست‌ و بافت‌های‌ نرم‌، برونشیت‌، سینه‌پهلو (پنومونی‌)، عفونت‌های‌ دستگاه‌ ادراری‌، گاستروانتریت‌ (اسهال‌ شدید)، و نیز عفونت‌های‌ كلامیدیایی‌ و گنوره‌ای‌ (مثل‌ سوزاك‌) به‌كار می‌رود.

ـ چگونگی‌ مصرف‌:

سیپروفلوكساسین‌ را می‌توان‌ با شكم‌ خالی‌ همراه‌ یك‌ لیوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ كرد. اگر معده‌تان‌ را ناراحت‌ كرد آن‌ را با غذا بخورید. بهتر است‌ این‌ دارو در طی‌ شبانه‌روز در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ برابر مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ یكسان‌ باقی‌ بماند. مثلاً، اگر قرار است‌ روزی‌ 2 بار آن‌ را مصرف‌ كنید، هر 12 ساعت‌ باید بخورید. اگر این‌ زمانبندی‌ با برنامه‌ كار یا خواب‌ شما تداخل‌ داشت‌ از پزشكتان‌ بخواهید در تعیین‌ یك‌ برنامه‌ مناسب‌تر به‌ شما كمك‌ كند. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ كنید، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌كنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ سیپروفلوكساسین‌ مصرفش‌ را قطع‌ كنید، علایمتان‌ ممكن‌ است‌ عود كند. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید ، به‌ مجردی‌ كه‌ به‌ یاد آوردید مصرفش‌ كنید. البته‌، اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نكنید.

- هشدارها و عوارض‌ جانبی‌:

در صورت‌ بروز هریك‌ از علایم‌ زیر با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: اضطراب‌، گیجی‌، لرزش‌ دست‌، توهم‌، رفتارهای‌ غیرمنطقی‌، بثورات‌ جلدی‌ یا خارش‌، كمردرد، ادرار خونی‌ یا كدر، تب‌، یا تورم‌ پاها یا ساق‌ پا.

علایم‌ دیگری‌ هم‌ ممكن‌ است‌ مشاهده‌ شوند ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند. اینها عبارتند از: سرگیجه‌، خواب‌آلودگی‌، سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌، سردرد، بی‌خوابی‌، درد شكمی‌ (دل‌پیچه‌)، تهوع‌ و استفراغ‌، اسهال‌، یا افزایش‌ حساسیت‌ به‌ نور خورشید.

- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سیپروفلوكساسین‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:

۱. حساسیت‌ به‌ سیپروفلوكساسین‌ یا دیگر داروهای‌ ضدباكتریایی‌ فلوروكینولون‌.

۲. سن‌ كمتر از 18 سال‌، بارداری‌، یا شیردهی‌.

۳. مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ گشادكننده‌های‌ برونشی‌ (آمینوفیلین‌، اكستریفیلین‌، تئوفیلین‌)؛ آنتی‌اسیدها؛ قرص‌ آهن‌؛ سوكرالفات‌؛ كافئین‌؛ دیدانوزین‌، یا ضدانعقادها (رقیق‌كننده‌های‌ خون‌ مثل‌ وارفارین‌).

۴. سابقه‌ یا ابتلا به‌ بیماری‌های‌ تشنجی‌، كلیوی‌ یا كبدی‌.

ـ هنگام‌ مصرف‌ سیپروفلوكساسین‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبود، دارو را تا انتها مصرف‌ كنید تا عفونت‌تان‌ درمان‌ شده‌، از عود آن‌ جلوگیری‌ شود.

۲. روزی‌ هشت‌ لیوان‌ آب‌ بنوشید، مگر اینكه‌ پزشكتان‌ دستور دیگری‌ داده‌ باشد.

۳. سیپروفلوكساسین‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ كنید (سیپروفلوكساسین‌ در این‌ شرایط‌ فاسد می‌شود).

۴. از آفتاب‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 3 بعدازظهر و دستگاه‌های‌ برنزه‌كننده‌ اجتناب‌ كنید. نواحی‌ در معرض‌ آفتاب‌ پوست‌ بدنتان‌ را با یك‌ كرم‌ ضدآفتاب‌ با قدرت‌ محافظتی‌ (اس‌پی‌اف‌) حداقل‌ 15 بپوشانید.

۵. اگر ظرف‌ 3 روز از آغاز درمان‌ با سیپروفلوكساسین‌ احساس‌ بهبودی‌ ندارید با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.

ـ تذکر:

1. هنگام‌ مصرف‌ سیپروفلوكساسین‌ نباید داروهای‌ آنتی‌اسید، سوكرالفات‌، یا داروهای‌ حاوی‌ آهن‌ را همزمان‌ مصرف‌ كنید. این‌ داروها را حداقل‌ 6 ساعت‌ قبل‌ یا 2 ساعت‌ پس‌ از سیپروفلوكساسین‌ مصرف‌ كنید.

2. هنگام‌ مصرف‌ سیپروفلوكساسین‌ نباید تا مشخص‌ نشدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو، رانندگی‌ كنید یا اقدام‌ به‌ انجام‌ كارهایی‌ كنید كه‌ نیاز به‌ هوشیاری‌ دارد. این‌ دارو ممكن‌ است‌ شما را خواب‌آلوده‌ یا گیج‌ كند.

 

پژوهش در پزشکي	دانشكده پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي
پژوهش در علوم پزشکي	دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي-درماني استان اصفهان

 

سیپروفلوكساسین

سیپروفلوكساسین

 

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش رزیدنت روانپزشکی

دکتر رضا پوردستگردان رزیدنت بالینی

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

 ciprofloxacin

 

 

 

سیپروفلوكساسین‌ یك‌ داروی‌ ضدمیكروبی‌ رایج‌ است‌ كه‌ در درمان‌ عفونت‌های‌ گوناگون‌ از قبیل‌ عفونت‌ پوست‌ و بافت‌های‌ نرم‌، برونشیت‌، سینه‌پهلو (پنومونی‌)، عفونت‌های‌ دستگاه‌ ادراری‌، گاستروانتریت‌ (اسهال‌ شدید)، و نیز عفونت‌های‌ كلامیدیایی‌ و گنوره‌ای‌ (مثل‌ سوزاك‌) به‌كار می‌رود.

ـ چگونگی‌ مصرف‌:

سیپروفلوكساسین‌ را می‌توان‌ با شكم‌ خالی‌ همراه‌ یك‌ لیوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ كرد. اگر معده‌تان‌ را ناراحت‌ كرد آن‌ را با غذا بخورید. بهتر است‌ این‌ دارو در طی‌ شبانه‌روز در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ برابر مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ یكسان‌ باقی‌ بماند. مثلاً، اگر قرار است‌ روزی‌ 2 بار آن‌ را مصرف‌ كنید، هر 12 ساعت‌ باید بخورید. اگر این‌ زمانبندی‌ با برنامه‌ كار یا خواب‌ شما تداخل‌ داشت‌ از پزشكتان‌ بخواهید در تعیین‌ یك‌ برنامه‌ مناسب‌تر به‌ شما كمك‌ كند. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ كنید، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌كنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ سیپروفلوكساسین‌ مصرفش‌ را قطع‌ كنید، علایمتان‌ ممكن‌ است‌ عود كند. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید ، به‌ مجردی‌ كه‌ به‌ یاد آوردید مصرفش‌ كنید. البته‌، اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نكنید.

- هشدارها و عوارض‌ جانبی‌:

در صورت‌ بروز هریك‌ از علایم‌ زیر با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: اضطراب‌، گیجی‌، لرزش‌ دست‌، توهم‌، رفتارهای‌ غیرمنطقی‌، بثورات‌ جلدی‌ یا خارش‌، كمردرد، ادرار خونی‌ یا كدر، تب‌، یا تورم‌ پاها یا ساق‌ پا.

علایم‌ دیگری‌ هم‌ ممكن‌ است‌ مشاهده‌ شوند ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند. اینها عبارتند از: سرگیجه‌، خواب‌آلودگی‌، سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌، سردرد، بی‌خوابی‌، درد شكمی‌ (دل‌پیچه‌)، تهوع‌ و استفراغ‌، اسهال‌، یا افزایش‌ حساسیت‌ به‌ نور خورشید.

- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سیپروفلوكساسین‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:

۱. حساسیت‌ به‌ سیپروفلوكساسین‌ یا دیگر داروهای‌ ضدباكتریایی‌ فلوروكینولون‌.

۲. سن‌ كمتر از 18 سال‌، بارداری‌، یا شیردهی‌.

۳. مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ گشادكننده‌های‌ برونشی‌ (آمینوفیلین‌، اكستریفیلین‌، تئوفیلین‌)؛ آنتی‌اسیدها؛ قرص‌ آهن‌؛ سوكرالفات‌؛ كافئین‌؛ دیدانوزین‌، یا ضدانعقادها (رقیق‌كننده‌های‌ خون‌ مثل‌ وارفارین‌).

۴. سابقه‌ یا ابتلا به‌ بیماری‌های‌ تشنجی‌، كلیوی‌ یا كبدی‌.

ـ هنگام‌ مصرف‌ سیپروفلوكساسین‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبود، دارو را تا انتها مصرف‌ كنید تا عفونت‌تان‌ درمان‌ شده‌، از عود آن‌ جلوگیری‌ شود.

۲. روزی‌ هشت‌ لیوان‌ آب‌ بنوشید، مگر اینكه‌ پزشكتان‌ دستور دیگری‌ داده‌ باشد.

۳. سیپروفلوكساسین‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ كنید (سیپروفلوكساسین‌ در این‌ شرایط‌ فاسد می‌شود).

۴. از آفتاب‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 3 بعدازظهر و دستگاه‌های‌ برنزه‌كننده‌ اجتناب‌ كنید. نواحی‌ در معرض‌ آفتاب‌ پوست‌ بدنتان‌ را با یك‌ كرم‌ ضدآفتاب‌ با قدرت‌ محافظتی‌ (اس‌پی‌اف‌) حداقل‌ 15 بپوشانید.

۵. اگر ظرف‌ 3 روز از آغاز درمان‌ با سیپروفلوكساسین‌ احساس‌ بهبودی‌ ندارید با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.

ـ تذکر:

1. هنگام‌ مصرف‌ سیپروفلوكساسین‌ نباید داروهای‌ آنتی‌اسید، سوكرالفات‌، یا داروهای‌ حاوی‌ آهن‌ را همزمان‌ مصرف‌ كنید. این‌ داروها را حداقل‌ 6 ساعت‌ قبل‌ یا 2 ساعت‌ پس‌ از سیپروفلوكساسین‌ مصرف‌ كنید.

2. هنگام‌ مصرف‌ سیپروفلوكساسین‌ نباید تا مشخص‌ نشدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو، رانندگی‌ كنید یا اقدام‌ به‌ انجام‌ كارهایی‌ كنید كه‌ نیاز به‌ هوشیاری‌ دارد. این‌ دارو ممكن‌ است‌ شما را خواب‌آلوده‌ یا گیج‌ كند.

 

پژوهش در پزشکي	دانشكده پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي
پژوهش در علوم پزشکي	دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي-درماني استان اصفهان

 

سفیكسیم

سفیكسیم

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

cefixime

سفیكسیم‌ یك‌ آنتی‌بیوتیك‌ سفالوسپورینی‌ است‌. این‌ آنتی‌بیوتیك‌ها در درمان‌ طیف‌ وسیعی‌ از بیماری‌های‌ عفونی‌ باكتریایی‌ مثل‌ عفونت‌های‌ تنفسی‌، عفونت‌های‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌ و عفونت‌های‌ استخوان‌ یا مفاصل‌، و عفونت‌های‌ ادراری‌ مؤثر می‌باشند. این‌ آنتی‌بیوتیك‌ همچنین‌ ممكن‌ است‌ برای‌ پیشگیری‌ از ایجاد عفونت‌ در افرادی‌ كه‌ تحت‌ عمل‌ جراحی‌ قرار گرفته‌اند یا در دیگران‌ كه‌ به‌ هر علتی‌ مستعد عفونت‌ هستند، استفاده‌ شوند.

ـ چگونگی‌ مصرف‌:

سفیكسیم‌ را می‌توان‌ با شكم‌ خالی‌ مصرف‌ كرد، یا می‌توان‌ برای‌ جلوگیری‌ از دل‌ بهم‌ خوردگی‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ یكسان‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ دوبار در روز مصرف‌ شود، هر 12 ساعت‌ (مثلاً 8 صبح‌ و 8 شب‌). اگر این‌ با فعالیت‌های‌ كاری‌ و خواب‌ شما تداخل‌ ایجاد می‌كند، در تعیین‌ یك‌ برنامه‌ مناسب‌ زمانی‌ از پزشكتان‌ كمك‌ بخواهید. مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ استفاده‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌كنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ كنید ممكن‌ است‌ علایم‌تان‌ مجدداً عود كند. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید، به‌ مجردی‌ كه‌ به‌ یاد آورید مصرف‌ كنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نكنید.

- هشدارها و عوارض‌ جانبی‌:

در صورت‌ بروز هریك‌ از علایم‌ زیر بلافاصله‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: كبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌؛ درد مفاصل‌، اسهال‌، درد شكمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا زبانی‌، خارش‌ یا ترشح‌ واژن‌، یا پلاك‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌.

یك‌ واكنش‌ حساسیتی‌ نادر به‌ سفیكسیم‌ آنافیلاكسی‌ است‌ كه‌ به‌ مراقبت‌ پزشكی‌ فوری‌ نیاز دارد. از آنجا كه‌ آنافیلاكسی‌ به‌ سرعت‌ پیشرفت‌ می‌كند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، بثورات‌ جلدی‌، كهیر، یا تورم‌های‌ پوستی‌، تب‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌ خس‌ سینه‌ یا مشكل‌ تنفسی‌، بلافاصله‌ مصرف‌ آنتی‌بیوتیك‌ را قطع‌ كرده‌ با یك‌ مركز خدمات‌ اورژانس‌ پزشكی‌ تماس‌ بگیرید.

- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سفیكسیم‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:

۱. حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراكی‌، یا داروهای‌ دیگر، به‌ویژه‌ آنتی‌بیوتیك‌ها (پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها).

۲. بارداری‌ یا شیردهی‌.

۳. مصرف‌ مشروبات‌ الكلی‌.

۴. مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌ و آسپیرین‌)، ضدانعقادها (رقیق‌كننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین‌)، و پروبنسید (یك‌ داروی‌ درمان‌ نقرس‌).

۵. سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشكلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (نظیر زخم‌ معده‌، هموفیلی‌، و كمبود پلاكتی‌)؛ كولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ‌)؛ یا بیماری‌های‌ كلیوی‌ یا كبدی‌.

ـ هنگام‌ مصرف‌ سفیكسیم‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ داروی‌ تجویز شده‌ را تا آخر مصرف‌ كنید تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌ از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.

۲. سفیكسیم‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ سفیكسیم‌ فاسد می‌شود). سوسپانسیون‌ سفیكسیم‌ بعد از تهیه‌ نیازی‌ به‌ نگهداری‌ در یخچال‌ ندارد. پیش‌ از مصرف‌ سوسپانسیون‌، شیشه‌ دارو را خوب‌ تكان‌ دهید.

۳. از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ كنید.

۴. اگر ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ دارو احساس‌ بهبودی‌ نداشتید با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.

ـ تذکر:

۱. هنگام‌ مصرف‌ سفیكسیم‌ نباید سفیكسیم‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ كنید.

۲. هنگام‌ مصرف‌ سفیكسیم‌ نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ كنید، مگر به‌ دستور پزشك‌.

 

فيزيولوژي و فارماكولوژي	انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
فيض	دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي-درماني کاشان

 

سفوروکسیم

 

سفوروكسیم

 

 

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

cefuroxime

سفوروكسیم‌ یك‌ آنتی‌بیوتیك‌ سفالوسپورینی‌ است‌. این‌ آنتی‌بیوتیك‌ در درمان‌ تعداد زیادی‌ از بیماری‌ها، مثل‌ عفونت‌های‌ تنفسی‌، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، عفونت‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، سینوزیت‌، و عفونت‌های‌ ادراری‌ تناسلی‌ مؤثر است‌. سفوروكسیم‌ همچنین‌ برای‌ جلوگیری‌ از عفونت‌ در بیمارانی‌ كه‌ تحت‌ عمل‌ جراحی‌ قرار گرفته‌اند و در افرادی‌ كه‌ به‌ هر علت‌ مستعد عفونت‌ هستند استفاده‌ می‌شود.

ـ چگونگی‌ مصرف‌:

قرص‌های‌ سفوروكسیم‌ را می‌توان‌ با شكم‌ خالی‌ مصرف‌ كرد، یا می‌توان‌ برای‌ جلوگیری‌ از دل‌ بهم‌ خوردگی‌ آن‌ را با غذا خورد. البته‌، سوسپانسیون‌ خوراكی‌ را بهتر است‌ با شكم‌ خالی‌ حداقل‌ 2 ساعت‌ پیش‌ از غذا یا 1 ساعت‌ پس‌ از غذا مصرف‌ كرد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ یكسان‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ دو بار در روز مصرف‌ شود، هر 12 ساعت‌ (مثلاً 8 صبح‌ و 8 شب‌). اگر این‌ برنامه‌ با فعالیت‌های‌ كاری‌ و خواب‌ شما تداخل‌ دارد، در تعیین‌ یك‌ برنامه‌ زمانی‌ مناسب‌تر از پزشكتان‌ كمك‌ بگیرید. مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ استفاده‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌كنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ كنید ممكن‌ است‌ علایم‌تان‌ مجدداً عود كند. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید ، به‌ مجردی‌ كه‌ به‌ یاد آوردید مصرف‌ كنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ برگردید. مقدار دارو را دو برابر نكنید.

- هشدارها و عوارض‌ جانبی‌:

در صورت‌ بروز هریك‌ از علایم‌ زیر بلافاصله‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: كبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌، درد مفاصل‌، اسهال‌، درد شكمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا زبانی‌، خارش‌ یا ترشح‌ واژن‌، یا پلاك‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌.

یك‌ واكنش‌ حساسیتی‌ نادر به‌ سفوروكسیم‌ آنافیلاكسی‌ است‌ كه‌ به‌ مراقبت‌ پزشكی‌ فوری‌ نیاز دارد، از آنجا كه‌ آنافیلاكسی‌ به‌ سرعت‌ پیشرفت‌ می‌كند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌ها، بثورات‌ جلدی‌، كهیر، تورم‌ پوستی‌، تب‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌خس‌ سینه‌، یا مشكل‌ تنفسی‌، بلافاصله‌ مصرف‌ آنتی‌بیوتیك‌ را قطع‌ كرده‌ و با یك‌ مركز خدمات‌ اورژانس‌ پزشكی‌ تماس‌ بگیرید.

- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سفوروكسیم‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:

۱. حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراكی‌، یا داروهای‌ دیگر به‌ ویژه‌ آنتی‌بیوتیك‌ها (پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها).

۲. بارداری‌ یا شیردهی‌.

۳. مصرف‌ مشروبات‌ الكلی‌.

۴. مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌ و آسپیرین‌) ضدانعقادها (رقیق‌كننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین‌)، پروبنسید (یك‌ داروی‌ درمان‌ نقرس‌).

۵. ابتلا به‌ مشكلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (نظیر زخم‌ معده‌، هموفیلی‌، و كمبود پلاكتی‌)؛ كولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ‌) یا بیماری‌های‌ كلیوی‌ و كبدی‌ یا سابقه‌ هریك‌ از موارد مذكور.

ـ هنگام‌ مصرف‌ سفوروكسیم‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، داروی‌ تجویز شده‌ را تا آخر مصرف‌ كنید تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.

۲. سفوروكسیم‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ سفوروكسیم‌ فاسد می‌شود). سوسپانسیون‌ پس‌ از تهیه‌ باید در یخچال‌ نگهداری‌ شود و ظرف‌ 14 روز استفاده‌ شود. پیش‌ از مصرف‌ شیشه‌ را به‌ خوبی‌ تكان‌ دهید.

۳. از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ كنید.

۴. اگر در بلعیدن‌ قرص‌های‌ سفوروكسیم‌ مشكل‌ داشتید، قرص‌ها را خرد كرده‌ با كمی‌ غذا مثل‌ پودینگ‌ شكلات‌ مخلوط‌ كنید؛ برای‌ رفع‌ مزه‌ تلخ‌ دارو نیز به‌ دنبالش‌ مقداری‌ مایع‌ طعم‌دار مثل‌ آب‌ پرتقال‌ یا شیركاكائو بنوشید.

۵. اگر ظرف‌ 3 روز از آغاز درمان‌ با سفوروكسیم‌ احساس‌ بهبود ندارید با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.

ـ تذکر:

1. هنگام‌ مصرف‌ سفوروكسیم‌ نباید سفوروكسیم‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را استفاده‌ كنید.

۲. هنگام‌ مصرف‌ سفوروكسیم‌ نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ كنید، مگر به‌ دستور پزشك‌.

 

 

فيزيولوژي و فارماكولوژي	انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
فيض	دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي-درماني کاشان

 

سفوتاکسیم

سفوتاکسیم

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش رزیدنت روانپزشکی

دکتر رضا پوردستگردان رزیدنت بالینی

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

موارد مصرف‌: این‌ دارو در درمان‌عفونتهای‌ ناشی‌ از باکتری‌های‌ گرم‌ مثبت‌و گرم‌ منفی‌ حساس‌ به‌ دارو از جمله‌ عفونت‌استخوان‌ و مفاصل‌، سوزاک‌، عفونتهای‌مجاری‌ ادرار و همچنین‌ به‌ عنوان‌پیشگیری‌ از عفونت‌ قبل‌ از اعمال‌ جراحی‌مصرف‌ می‌شود.

فارماکوکینتیک‌: غلظت‌ سرمی‌ دارو ۰/۵ساعت‌ پس‌ از تزریق‌ عضلانی‌ به‌ اوج‌ خودمی‌رسد. نیمه‌ عمر دارو ۱ ساعت‌ است‌ که‌در صورت‌ عیب‌ کار کلیه‌ ممکن‌ است‌ تا ۳ساعت‌ افزایش‌ یابد. ۶۰ ـ ۵۰ درصد دارو

از طریق‌ فیلتراسیون‌ گلومرولی‌ دفع‌می‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجودسابقه‌ حساسیت‌ مفرط به‌سفالوسپورین‌ها پنی‌ سیلین‌ها و مشتقات‌آنها یا پنی‌ سیلامین‌ یا بیماری‌ پورفیری‌،این‌ دارو نباید مصرف‌ شود.

هشدارها: ۱ ـ در صورت‌ وجود سابقه‌حساسیت‌ به‌ پنی‌سیلین‌ها، باید با احتیاطفراوان‌ مصرف‌ شود.

۲ ـ در بیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ کار کلیه‌،کاهش‌ مقدار مصرف‌ دارو ضروری‌ است‌.

۳ ـ سفالوسپورینها ممکن‌ است‌ سبب‌ بروزکولیت‌ پسودوممبران‌ شوند.

۴ ـ این‌ دارو ممکن‌ است‌ موجب‌ ایجاد پاسخ‌مثبت‌ کاذب‌ در آزمون‌ کومبس‌ شود.

عوارض‌ جانبی‌: واکنش‌های‌ آلرژیک‌ شامل‌کهیر و بثورات‌ جلدی‌ و علایم‌ حساسیت‌مفرط شامل‌ شوک‌ آنافیلاکتیک‌، تهوع‌،استفراع‌ و اسهال‌ با مصرف‌ این‌ داروگزارش‌ شده‌ است‌. سایر عوارض‌ جانبی‌گزارش‌ شده‌ عبارتند از اریتم‌ مولتی‌ فرم‌،اختلال‌ در آنزیمهای‌ کبدی‌، هپاتیت‌ و یرقان‌کلستاتیک‌ گذرا، ائوزینوفیلی‌ و اختلالات‌خونی‌، بی‌ قراری‌، اختلال‌ در خواب‌اغتشاش‌ فکر و سرگیجه‌ و بندرت‌ کولیت‌وابسته‌ به‌ آنتی‌ بیوتیک‌ با مصرف‌ این‌ داروگزارش‌ شده‌ است‌.

تداخل‌های‌ دارویی‌: در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ سفالوسپورین‌ها باآمینوگلیکوزیدها یا وانکومایسین‌ احتمال‌بروز مسمومیت‌ کلیوی‌ افزایش‌ می‌یابد. اثرضد انعقادی‌ وارفارین‌ در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با این‌ داروها ممکن‌ است‌ افزایش‌یابد.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: ۱ ـ در صورت‌ نیاز به‌تزریق‌ عضلانی‌ مقادیر بیش‌ از ۲ گرم‌، بایددارو را در مقادیر منقسم‌ و در نقاط مختلف‌تزریق‌ نمود.

۲ ـ مخلوط کردن‌ سفوتاکسیم‌ با سایرداروها (به‌ویژه‌ آمینو گلیکوزیدها) در یک‌محلول‌ توصیه‌ نمی‌شود.

۳ ـ در صورت‌ فراموش‌ کردن‌ یک‌ نوبت‌مصرف‌ دارو، به‌ محض‌ بیادآوردن‌ دارو راباید مصرف‌ کرد، ولی‌ اگر تقریبŠ زمان‌مصرف‌ نوبت‌ بعدی‌ فرا رسیده‌ باشد، ازمصرف‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ بایدخودداری‌ شود و مقدار مصرف‌ بعدی‌ نیزدو برابر نگردد.

۴ ـ در صورت‌ بروز اسهال‌ شدید، قبل‌ ازمصرف‌ هر گونه‌ داروی‌ ضد اسهال‌ باید باپزشک‌ مشورت‌ شود.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در درمان‌ سوزاک‌ در زنان‌۵۰۰ میلی‌ گرم‌ در یک‌ نوبت‌ و در درمان‌سوزاک‌ در مردان‌، یک‌ گرم‌ در یک‌ نوبت‌تزریق‌ عضلانی‌ می‌شود. در پیشگیری‌ ازعفونتها قبل‌ از عمل‌ جراحی‌ سزارین‌ ابتدایک‌ گرم‌ از راه‌ وریدی‌ و سپس‌ یک‌ گرم‌ ازراه‌ عضلانی‌ یا وریدی‌ عر ۶ ساعت‌ حداکثربرای‌ دو نوبت‌ تزریق‌ می‌شود. در سایراعمال‌ جراحی‌، یک‌ گرم‌ ۱/۵ ـ ۰/۵ ساعت‌قبل‌ از شروع‌ عمل‌ تزریق‌ عضلانی‌ یاوریدی‌ می‌شود. در درمان‌ سپتی‌ سمی‌، ۲گرم‌ هر ۸ ـ ۶ ساعت‌ از راه‌ وریدی‌، و درسایر عفونتها ۲ ـ ۱ گرم‌ هر ۸ ساعت‌ تزریق‌عضلانی‌ یا وریدی‌ می‌شود.

کودکان‌: در نوزادان‌ با سن‌ کمتر از یک‌هفته‌، ۵۰mg/kg هر ۱۲ ساعت‌ و در نوزادان‌با سن‌ ۴ ـ ۱ هفته‌ ۵۰mg/kg هر ۸ ساعت‌ ازراه‌ وریدی‌ و در کودکان‌ با سن‌ بیش‌ از یک‌ماه‌ و با وزن‌ کمتر از ۵۰ کیلوگرم‌

۳۰mg/kg ـ ۸/۳ هر ۴ ساعت‌ از راه‌ عضلانی‌یا وریدی‌ تزریق‌ می‌شود.

اشکال‌ دارویی‌:

For Injection: 500 mg, 1 g (as sodium)

منبع سایت دارویاب

 

سفتی زوکسیم

 

سفتی زوکسیم

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش رزیدنت روانپزشکی

دکتر رضا پوردستگردان رزیدنت بالینی

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

موارد مصرف‌: سفتی‌ زوکسیم‌ در درمان‌عفونتهای‌ مفصل‌ و استخوان‌، سوزاک‌ساده‌، عفونتهای‌ داخل‌ شکم‌، مننژیت‌،سپتی‌ سمی‌ باکتریایی‌، عفونتهای‌ بافت‌ نرم‌و پوست‌ و عفونتهای‌ باکتریایی‌ مجرای‌ادراری‌ مصرف‌ می‌شود.

فارماکوکینتیک‌: غلظت‌ سرمی‌ دارو یک‌ساعت‌ پس‌ از تزریق‌ عضلانی‌ به‌ اوج‌ خودمی‌رسد. نیمه‌ عمر دارو ۱/۷ ـ ۱/۴ ساعت‌است‌ که‌ در صورت‌ عیب‌ کار کلیه‌ ممکن‌است‌ تا ۳۰ ساعت‌ افزایش‌ یابد.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجودسابقه‌ حساسیت‌ مفرط به‌ سفالوسپورینهاپنی‌ سیلین‌ها و مشتقات‌ آنها، پنی‌سیلامین‌یا بیماری‌ پورفیری‌، نباید مصرف‌

شود.

هشدارها: ۱ ـ در صورت‌ وجود سابقه‌بیماری‌ گوارشی‌ بویژه‌ کولیت‌ اولسراتیو،آنتریت‌ ناحیه‌ای‌ و کولیت‌ ناشی‌ از آنتی‌بیوتیک‌، این‌ دارو باید با احتیاط فراوان‌مصرف‌ شود.

۲ ـ در بیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ کار کلیه‌،کاهش‌ مقدار مصرف‌ دارو ضروری‌ است‌.

عوارض‌ جانبی‌: اسهال‌ خفیف‌، کرامپهای‌شکم‌، تهوع‌ یا استفراغ‌، سردرد، کاندیدیازدهانی‌ (رشد بیش‌ از حد قارچ‌)، کاندیدیازواژن‌ (خارش‌ و ترشح‌ واژن‌) و علائم‌مربوط به‌ کولیت‌ پسودوممبران‌ (کرامپ‌ ودرد شدید معده‌ یا شکم‌، اسهال‌ شدید وآبکی‌ و احتمالا خونی‌ و تب‌) با مصرف‌سفالوسپورینها گزارش‌ شده‌ است‌.

تداخل‌های‌ دارویی‌: اثر ضد انعقادی‌وارفارین‌، در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ باسفالوسپورینها ممکن‌ است‌ افزایش‌

یابد.

پروبنسید دفع‌ سفالوسپورینها ازتوبول‌های‌ کلیوی‌ را کاهش‌ داده‌ و لذا سبب‌افزایش‌ غلظت‌ سرمی‌ سفالوسپورینها و درنتیجه‌ احتمال‌ بروز مسمومیت‌ می‌شود.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: ۱ ـ در صورت‌ بروزاسهال‌ شدید، قبل‌ از مصرف‌ هر گونه‌داروی‌ ضد اسهال‌، باید با پزشک‌ مشورت‌شود.

۲ ـ در صورت‌ فراموش‌ کردن‌ یک‌ نوبت‌مصرف‌ دارو، به‌ محض‌ بیادآوردن‌، دارورا باید مصرف‌ کرد. ولی‌ اگر تقریبŠ زمان‌مصرف‌ نوبت‌ بعدی‌ فرا رسیده‌ باشد، ازمصرف‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ بایدخودداری‌ شود و مقدار مصرف‌ بعدی‌ نیزدو برابر نگردد.

۳ ـ مخلوط کردن‌ سفتی‌ زوکسیم‌ با سایرداروها بویژه‌ آمینوگلیکوزیدها در یک‌محلول‌ توصیه‌ نمی‌شود.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در عفونتهای‌ ساده‌ مجرای‌ادراری‌، ۵۰۰ میلی‌ گرم‌ هر ۱۲ ساعت‌ وبرای‌ سایر عفونتها ۲ ـ ۱ گرم‌ هر ۱۲ ـ ۸ساعت‌ از راه‌ عضلانی‌ یا وریدی‌ تزریق‌می‌شود. در عفونتهای‌ مخاطره‌آمیز، ۴ ـ ۳گرم‌ هر ۸ ساعت‌ از راه‌ وریدی‌ تزریق‌می‌شود. در درمان‌ سوزاک‌، یک‌ گرم‌به‌صورت‌ دوز واحد تزریق‌ عضلانی‌می‌شود.

کودکان‌: در درمان‌ عفونتهای‌ باکتریایی‌ درکودکان‌ با سن‌ ۶ ماه‌ تا ۱۲ سال‌، ۵۰mg/kgهر ۸ ـ ۶ ساعت‌ تزریق‌ عضلانی‌ یا وریدی‌می‌شود.

اشکال‌ دارویی‌:

For Injection: 500 mg, (as sodium)

منبع سایت دارویاب

 

سفتریاکسون

سفتریاکسون

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

  موارد مصرف

سفتریاکسون در درمان‌عفونتهای‌ ناشی‌ از باکتری‌های‌ گرم‌ مثبت‌ و گرم‌ منفی‌ حساس‌ به‌ دارو از جمله‌ عفونت‌استخوان‌ و مفاصل‌، پنومونی و پنومونی باکتریایی‌، عفونتهای‌ پوستی‌ و بافتهای‌ نرم‌، اوتیت مدیا و عفونت‌های‌ مجاری‌ ادرار مصرف‌ می‌شود. سفتریاکسون برای درمان تجربی مننژیت باکتریایی نیز مورد استفاده قرار می گیرد زیرا موثرترین عامل ضد استرپتوکوک پنومونیه است. همچنین سفتریاکسون انتخاب بسیار خوبی در درمان سوزاک و سالمونلا است.

مکانیسم اثر

مانند پنی سیلینها بر دیواره باکتریها موثرند. سفتریاکسون از طریق مهار سنتز دیواره سلول باکتری موجب ناپایداری اسموتیک باکتری شده و آثار باکتریسیدی دارد.

 مرگ مشکوک با مصرف سفتریاکسون

بخشنامه : با توجه به ثبت ۷۱ مورد مرگ مشکوک به مصرف سفتریاکسون طی سالهای ۱۳۷۷ الی شهریور ۱۳۹۰ در مرکز ADR ایران ونظربه اینکه این فرآورده بیشترین تعداد عوارض( ۲۳۸۸ مورد از ۲۸۲۵۱ مورد بیمار دچار عارضه به ثبت رسیده در مرکز ADR ایران ) ونیزبیشترین تعداد موارد مرگ مرتبط با مصرف دارو را دربانک اطلاعاتی عوارض به ثبت رسیده درمرکز ADR ایران به خود اختصاص می دهد رعایت موارد زیر توسط کلیه شاغلین حرف پزشکی در تمامی مراکز دولتی و خصوصی الزامی است .بدیهی است عدم رعایت موارد زیر پیگرد قانونی خواهد داشت وبر اساس قانون برخورد خواهد شد .

۱. تجویز ومصرف سفتریاکسون در مواردی مانند سرماخوردگی وسایر مواردی که ازجمله موارد مصرف تأیید شده این فرآورده نیست جداً خودداری شود .

۲. از تزریق سریع وریدی سفتریاکسون جداً خودداری شده ، انفوزیون وریدی در محلول مناسب حداقل ۱۵ الی ۳۰ دقیقه به طول انجامد .

۳. پیش از تجویز یا تزریق سفتریاکسون حتماً در مورد سابقه حساسیت داروئی بیمار نسبت به سفتریاکسون یا سایر سفالوسپورین ها ( مانند سفالکسین ، سفیکسیم ، سفتازیدیم ، سفازولین و...) یا پنی سیلین ها از بیمار سؤال شود .مصرف سفتریاکسون در بیماران با سابقه حساسیت به سفتریاکسون یا سایر سفالوسپورین ها ممنوع می باشد .همچنین با توجه به حساسیت متقاطع پنی سیلین ها و سفالوسپورین ها در صورت وجود سابقه حساسیت به پنی سیلین ها نیز تجویز این فرآورده فقط در مواقع بسیار ضروری و با احتیاط فراوان صورت پذیرد .

۴. تزریق سفتریاکسون باید صرفاً توسط افراد مجرب ، در مراکز مجهز به سیستم احیاء انجام گیرد واز تزریق توسط افراد غیر حرفه ای یا در مکانهای غیر از مراکز درمانی مجهز به امکانات احیاء جداً خودداری شود .

۵. مصرف همزمان سفتریاکسون با محلولها یا فرآورده های حاوی کلسیم در نوزادان حتی به صورت انفوزیون از رگهای متفاوت ممنوع می باشد .

۶. حتی الامکان از مصرف محلولها یا فرآورده های حاوی کلسیم تا ۴۸ ساعت پس از آخرین دوز سفتریاکسون در تمام گروههای سنی اجتناب گردد .

۷. مصرف سفتریاکسون در نوزادان مبتلا به هایپر بیلی روبینما ، بویژه نوزادان نارس ممنوع می باشد . مطالعات نشان داده است که سفتریاکسون قادر به جابجایی بیلی روبین از محل اتصال به آلبومین سرم می باشد ولذا امکان ایجاد آنسفالوپاتی ناشی افزایش بیلی روبین در این بیماران مطرح می باشد .

۸. استفاده از رقیق کننده های حاوی کلسیم مانند محلول رینگر به منظور آماده سازی سفتریاکسون جهت تزریق ممنوع می باشد .

۹. مسئولین فنی داروخانه ها باید از تحویل بدون نسخه این فراورده (همانند سایر داروهای تحت نسخه ) جداً خودداری نمایند ، بدیهی است تحویل بدون نسخه دارو توسط داروخانه پیگرد قانونی خواهد داشت وبر اساس قانون برخورد خواهد شد .

عوارض جانبی

واکنشهای‌ آلرژیک‌ مانند کهیر و ضایعات‌ جلدی‌ و علایم‌ حساسیت‌مفرط شامل‌ شوک‌ آنافیلاکتیک‌، سفتریاکسون در صفرا ته نشین می شود و باعث ایجاد سنگهای کاذب صفرا در اثر رسوب دارو می گردد.

 

منابع

       فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷

منبع خبر بخشنامه سفتریاکسون ، وب سایت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اصفهان

سفتازیدیم

سفتازیدیم

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

موارد مصرف‌: سفتازیدیم‌ ازسفالوسپورین‌های‌ نسل‌ سوم‌ است‌ که‌ برعلیه‌ باکتری‌های‌ گرم‌ منفی‌ به‌ویژه‌گونه‌های‌ پسودوموناس‌ موثر است‌. این‌دارو در درمان‌ عفونت‌های‌ ناشی‌ ازباکتری‌های‌ گرم‌ مثبت‌ و گرم‌ منفی‌ حساس‌به‌ دارو، از جمله‌ عفونتهای‌ مجاری‌صفراوی‌، فیبروز سیستیک‌، عفونت‌های‌تنفسی‌، درمان‌ بیماری‌های‌ عفونی‌ دربیمارانی‌ که‌ سیستم‌ ایمنی‌ آنها تضعیف‌شده‌ است‌، مننژیت‌، پریتونیت‌، پنومونی‌،سپتی‌ سمی‌، عفونت‌های‌ پوستی‌ وپیشگیری‌ از بروز عفونت‌ پس‌ از اعمال‌جراحی‌ مصرف‌ می‌شود.

فارماکوکینتیک‌: اوج‌ غلظت‌ سرمی‌ دارو یک‌ساعت‌ پس‌ از تزریق‌ عضلانی‌ به‌ دست‌می‌آید. نیمه‌ عمر پلاسمایی‌ دارو ۲ ـ ۱/۴ساعت‌ است‌ که‌ در صورت‌ عیب‌ کار کلیه‌افزایش‌ می‌یابد. این‌ دارو در صفرا ترشح‌می‌شود. دفع‌ سفتازیدیم‌ عمدتŠ کلیوی‌ و ازطریق‌ فیلتراسیون‌ گلومرولی‌ است‌.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجودحساسیت‌ مفرط به‌ سفالوسپورین‌هاپنی‌سیلین‌ها و مشتقات‌ آنها یا پنی‌سیلامین‌یا ابتلای‌ بیمار به‌ پورفیری‌ این‌ دارو نبایدمصرف‌ شود.

هشدارها: ۱ ـ در صورت‌ وجود سابقه‌حساسیت‌ به‌ پنی‌سیلین‌ها و عیب‌ کار

کلیه‌ باید با احتیاط فراوان‌ مصرف‌

شود.

۲ ـ این‌ دارو ممکن‌ است‌ موجب‌ ایجاد پاسخ‌مثبت‌ کاذب‌ در آزمون‌ کومبس‌ یا قندادرارشود.

۳ ـ این‌ دارو ممکن‌ است‌ سبب‌ بروز کولیت‌پسودوممبران‌ شود.

۴ ـ در بیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ کار کلیه‌،کاهش‌ مقدار مصرف‌ دارو ضروری‌ است‌.

عوارض‌ جانبی‌: عوارض‌ گزارش‌ شده‌عبارتند از: اسهال‌ و بندرت‌ کولیت‌ وابسته‌به‌ آنتی‌بیوتیک‌، تهوع‌، استفراغ‌، احساس‌ناراحتی‌ در شکم‌، سردرد، واکنش‌های‌آلرژیک‌ (شامل‌ بثورات‌ جلدی‌، خارش‌،کهیر، تب‌ و درد مفاصل‌ و آنافیلاکسی‌)،اریتم‌ مولتی‌ فرم‌، نکرولیز سمی‌ پوست‌،اختلال‌ در آنزیم‌های‌ کبدی‌، هپاتیت‌ ویرقان‌ کلستاتیک‌ گذرا.

تداخل‌های‌ دارویی‌: اثر ضد انعقادی‌وارفارین‌ در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ بااین‌ دارو ممکن‌ است‌ افزایش‌ یابد.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: ۱ ـ در صورت‌ بروزاسهال‌ شدید، قبل‌ از مصرف‌ هر گونه‌داروی‌ ضد اسهال‌، باید با پزشک‌ مشورت‌شود.

۲ ـ در صورت‌ فراموش‌ کردن‌ یک‌ نوبت‌مصرف‌ دارو به‌ محض‌ به‌ یادآوردن‌، دارورا باید مصرف‌ نمود. ولی‌ اگر تقریبŠ زمان‌مصرف‌ نوبت‌ بعدی‌ فرا رسیده‌ باشد، ازمصرف‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ بایدخودداری‌ شود و مقدار مصرف‌ بعدی‌ نیزدو برابر گردد.

۳ ـ مخلوط کردن‌ سفتازیدیم‌ با سایرداروها بویژه‌ آمینوگلیکوزیدها ووانکومایسین‌ در یک‌ محلول‌ توصیه‌نمی‌شود.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: مقدار مصرف‌ سفتازیدیم‌ ازراه‌ تزریق‌ عمیق‌ عضلانی‌، یا وریدی‌ ۱گرم‌، هر ۸ ساعت‌ یا ۲ گرم‌ هر ۱۲ ساعت‌است‌ که‌ در صورت‌ وجود عفونت‌ شدید به‌۲ گرم‌ هر ۱۲ ـ ۸ ساعت‌ افزایش‌ می‌یابد(مقادیر بیش‌ از ۱ گرم‌ در صورت‌ مصرف‌به‌صورت‌ مقدار واحد باید از راه‌ وریدی‌تزریق‌ شوند). حداکثر مقدار مصرف‌ دارودر بیماران‌ سالخورده‌ ۳g/day است‌. این‌دارو در فیبروز سیستیک‌ همراه‌ با عفونت‌ریوی‌ ناشی‌ از پسودوموناس‌ در بیماران‌با کلیه‌ سالم‌ به‌ مقدار ۱۵۰mg/kg/day ـ ۱۰۰در ۳ مقدار منقسم‌ مصرف‌ می‌شود. به‌عنوان‌ پیشگیری‌ از عفونت‌ در اعمال‌جراحی‌ پروستات‌، مقدار ۱ گرم‌ قبل‌ ازالقای‌ بیهوشی‌ مصرف‌ می‌شود که‌ درصورت‌ نیاز پس‌ از برداشتن‌ کاتتر تکرارمی‌شود. این‌ دارو در درمان‌ عفونت‌های‌مجاری‌ ادرار یا عفونت‌ خفیف‌ به‌ مقدار ۱ ـ۰/۵ گرم‌ هر ۱۲ ساعت‌ مصرف‌ می‌شود.

کودکان‌: در کودکان‌ با سن‌ تا ۲ ماه‌۶۰mg/kg/day ـ ۲۵ در ۲ مقدار منقسم‌ و درکودکان‌ با سن‌ بیش‌ از ۲ ماه‌ به‌ مقدار۱۰۰mg/kg/day ـ ۳۰ در ۲ یا ۳ مقدار منقسم‌مصرف‌ می‌شود که‌ این‌ مقدار در کودکان‌مبتلا به‌ مننژیت‌ یا ضعف‌ سیستم‌ ایمنی‌ یادر درمان‌ فیبروز سیستیک‌ همراه‌ باعفونت‌ ریوی‌ ناشی‌ از پسودوموناس‌ تامقدار ۱۵۰mg/kg/day (حداکثر ۶g/day) در۳ مقدار منقسم‌ مصرف‌ می‌شود. مقدارمصرف‌ دارو در درمان‌ عفونت‌های‌ادراری‌ و عفونت‌های‌ خفیف‌ مانندبزرگسالان‌ است‌.

اشکال‌ دارویی‌:

For Injection: 500mg, 1g, 2g (aspentahydrate)

منبع سایت دارویاب

 

سفالكسین

سفالكسین

 

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

cephalexin

سفالكسین‌ یك‌ آنتی‌بیوتیك‌ سفالوسپورین‌ است‌. این‌ آنتی‌بیوتیك‌ در درمان‌ گروه‌ زیادی‌ از بیماری‌های‌ عفونی‌ مثل‌ عفونت‌های‌ تنفسی‌، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، عفونت‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، عفونت‌های‌ استخوانی‌ یا مفصلی‌، و عفونت‌های‌ ادراری‌ تناسلی‌ مؤثر می‌باشد. سفالكسین‌ همچنین‌ در جلوگیری‌ از عفونت‌ در افرادی‌ كه‌ تحت‌ عمل‌ جراحی‌ قرار گرفته‌اند و افراد دیگری‌ كه‌ به‌ هر علت‌ مستعد عفونت‌ می‌باشند استفاده‌ می‌شود.

ـ چگونگی‌ مصرف‌:

سفالكسین‌ را می‌توان‌ با شكم‌ خالی‌ مصرف‌ كرد، یا می‌توان‌ برای‌ جلویگری‌ از دل‌ بهم‌ خوردگی‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ یكسان‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ 4 بار در روز مصرف‌ شود هر 6 ساعت‌ (6 صبح‌، 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌). اگر این‌ برنامه‌ با فعالیت‌های‌ كاری‌ و خواب‌ شما تداخل‌ دارد، در تعیین‌ یك‌ برنامه‌ زمانی‌ مناسب‌تر از پزشكتان‌ كمك‌ بخواهید. مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ استفاده‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌كنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ كنید ممكن‌ است‌ علایم‌تان‌ مجدداً عود كند. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید ، به‌ مجردی‌ كه‌ به‌ یاد آوردید مصرف‌ كنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نكنید.

- هشدارها و عوارض‌ جانبی‌:

در صورت‌ بروز هریك‌ از علایم‌ زیر بلافاصله‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: كبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌، درد مفاصل‌، اسهال‌، درد شكمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ و زبانی‌، خارش‌ و ترشح‌ واژن‌، یا پلاك‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌. یك‌ واكنش‌ حساسیتی‌ نادر به‌ سفالكسین‌ آنافیلاكسی‌ كه‌ به‌ مراقبت‌ پزشكی‌ فوری‌ نیاز دارد.

از آنجایی‌ كه‌ آنافیلاكسی‌ با سرعت‌ پیشرفت‌ می‌كند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌ها، بثورات‌ جلدی‌، كهیر، تورم‌های‌ پوستی‌، تب‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌خس‌ سینه‌ یا مشكل‌ تنفسی‌، بلافاصله‌ مصرف‌ آنتی‌بیوتیك‌ را قطع‌ كرده‌ و با یك‌ مركز خدمات‌ اورژانس‌ پزشكی‌ تماس‌ بگیرید.

- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سفالكسین‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:

۱. حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراكی‌، یا داروهای‌ دیگر نظیر آنتی‌بیوتیك‌ها یا پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها).

۲. بارداری‌ یا شیردهی‌.

۳. عادت‌ به‌ مصرف‌ مشروب‌ الكلی‌.

۴. مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌، آسپیرین‌)، ضدانعقادها (رقیق‌كننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین‌)، پروبنسید (یك‌ داروی‌ درمان‌ نقرس‌).

۵. ابتلا به‌ مشكلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (نظیر زخم‌ معده‌، هموفیلی‌، و كمبود پلاكتی‌)؛ كولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ‌) یا بیماری‌های‌ كلیوی‌ و كبدی‌ یا سابقه‌ هریك‌ از موارد مذكور.

ـ هنگام‌ مصرف‌ سفالكسین‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، داروی‌ تجویز شده‌ را تا آخر مصرف‌ كنید تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.

۲. سفالكسین‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهدارید (در این‌ شرایط‌ سفالكسین‌ فاسد می‌شود).

۳. پس‌ از آماده‌ كردن‌ سوسپانسیون‌ آن‌ را باید در یخچال‌ نگهداری‌ كنید؛ سوسپانسیون‌ در یخچال‌ تا 14 روز قابل‌ استفاده‌ است‌. پیش‌ از مصرف‌ شیشه‌ دارو را به‌ خوبی‌ تكان‌ دهید.

۴. از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ كنید.

۵. اگر ظرف‌ 3 روز درمان‌ با سفالكسین‌ احساس‌ بهبود نداشته‌اید با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.

ـ تذکر:

1. هنگام‌ مصرف‌ سفالكسین‌ نباید سفالكسین‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ كنید.

2. هنگام‌ مصرف‌ سفالكسین‌ نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ كنید، مگر به‌ دستور پزشك‌.

 

فيزيولوژي و فارماكولوژي	انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
فيض	دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي-درماني کاشان

 

سفالكسین

سفالكسین

 

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

cephalexin

سفالكسین‌ یك‌ آنتی‌بیوتیك‌ سفالوسپورین‌ است‌. این‌ آنتی‌بیوتیك‌ در درمان‌ گروه‌ زیادی‌ از بیماری‌های‌ عفونی‌ مثل‌ عفونت‌های‌ تنفسی‌، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، عفونت‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، عفونت‌های‌ استخوانی‌ یا مفصلی‌، و عفونت‌های‌ ادراری‌ تناسلی‌ مؤثر می‌باشد. سفالكسین‌ همچنین‌ در جلوگیری‌ از عفونت‌ در افرادی‌ كه‌ تحت‌ عمل‌ جراحی‌ قرار گرفته‌اند و افراد دیگری‌ كه‌ به‌ هر علت‌ مستعد عفونت‌ می‌باشند استفاده‌ می‌شود.

ـ چگونگی‌ مصرف‌:

سفالكسین‌ را می‌توان‌ با شكم‌ خالی‌ مصرف‌ كرد، یا می‌توان‌ برای‌ جلویگری‌ از دل‌ بهم‌ خوردگی‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ یكسان‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ 4 بار در روز مصرف‌ شود هر 6 ساعت‌ (6 صبح‌، 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌). اگر این‌ برنامه‌ با فعالیت‌های‌ كاری‌ و خواب‌ شما تداخل‌ دارد، در تعیین‌ یك‌ برنامه‌ زمانی‌ مناسب‌تر از پزشكتان‌ كمك‌ بخواهید. مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ استفاده‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌كنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ كنید ممكن‌ است‌ علایم‌تان‌ مجدداً عود كند. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید ، به‌ مجردی‌ كه‌ به‌ یاد آوردید مصرف‌ كنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نكنید.

- هشدارها و عوارض‌ جانبی‌:

در صورت‌ بروز هریك‌ از علایم‌ زیر بلافاصله‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: كبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌، درد مفاصل‌، اسهال‌، درد شكمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ و زبانی‌، خارش‌ و ترشح‌ واژن‌، یا پلاك‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌. یك‌ واكنش‌ حساسیتی‌ نادر به‌ سفالكسین‌ آنافیلاكسی‌ كه‌ به‌ مراقبت‌ پزشكی‌ فوری‌ نیاز دارد.

از آنجایی‌ كه‌ آنافیلاكسی‌ با سرعت‌ پیشرفت‌ می‌كند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌ها، بثورات‌ جلدی‌، كهیر، تورم‌های‌ پوستی‌، تب‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌خس‌ سینه‌ یا مشكل‌ تنفسی‌، بلافاصله‌ مصرف‌ آنتی‌بیوتیك‌ را قطع‌ كرده‌ و با یك‌ مركز خدمات‌ اورژانس‌ پزشكی‌ تماس‌ بگیرید.

- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سفالكسین‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:

۱. حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراكی‌، یا داروهای‌ دیگر نظیر آنتی‌بیوتیك‌ها یا پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها).

۲. بارداری‌ یا شیردهی‌.

۳. عادت‌ به‌ مصرف‌ مشروب‌ الكلی‌.

۴. مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌، آسپیرین‌)، ضدانعقادها (رقیق‌كننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین‌)، پروبنسید (یك‌ داروی‌ درمان‌ نقرس‌).

۵. ابتلا به‌ مشكلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (نظیر زخم‌ معده‌، هموفیلی‌، و كمبود پلاكتی‌)؛ كولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ‌) یا بیماری‌های‌ كلیوی‌ و كبدی‌ یا سابقه‌ هریك‌ از موارد مذكور.

ـ هنگام‌ مصرف‌ سفالكسین‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، داروی‌ تجویز شده‌ را تا آخر مصرف‌ كنید تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.

۲. سفالكسین‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهدارید (در این‌ شرایط‌ سفالكسین‌ فاسد می‌شود).

۳. پس‌ از آماده‌ كردن‌ سوسپانسیون‌ آن‌ را باید در یخچال‌ نگهداری‌ كنید؛ سوسپانسیون‌ در یخچال‌ تا 14 روز قابل‌ استفاده‌ است‌. پیش‌ از مصرف‌ شیشه‌ دارو را به‌ خوبی‌ تكان‌ دهید.

۴. از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ كنید.

۵. اگر ظرف‌ 3 روز درمان‌ با سفالكسین‌ احساس‌ بهبود نداشته‌اید با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.

ـ تذکر:

1. هنگام‌ مصرف‌ سفالكسین‌ نباید سفالكسین‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ كنید.

2. هنگام‌ مصرف‌ سفالكسین‌ نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ كنید، مگر به‌ دستور پزشك‌.

 

فيزيولوژي و فارماكولوژي	انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
فيض	دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي-درماني کاشان

 

سفاکلور

سفاکلور

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

سفاکلور یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ شبیه‌ پنی‌سیلین‌ است‌. این‌ دارو در درمان‌ تعداد زیادی‌ از بیماری‌ها از جمله‌ عفونت‌های‌ تنفسی‌، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، عفونت‌های‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، عفونت‌های‌ استخوان‌ یا مفصل‌، و عفونت‌های‌ اداری‌ تناسلی‌ مؤثر است‌. این‌ آنتی‌بیوتیک‌ همچنین‌ برای‌ پیشگیری‌ از عفونت‌ در بیماران‌ پس‌ از عمل‌ جراحی‌ یا افرادی‌ که‌ به‌ هر دلیل‌ مستعد عفونت‌ هستند، استفاده‌ می‌شود.

چگونگی‌ مصرف‌

سفاکلور را می‌توان‌ با شکم‌ خالی‌ مصرف‌ کرد، یا برای‌ جلوگیری‌ از ناراحتی‌ معده‌ می‌توان‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ که‌ آنتی‌بیوتیک‌تان‌ را در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ مساوی‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ کنید تا سطح‌ خونی‌ آنتی‌بیوتیک‌ ثابت‌ باشد. برای‌ مثال‌، اگر لازم‌ است‌ روزی‌ 3بار آن‌ را مصرف‌ کنید، نوبت‌ها باید هر 8 ساعت‌ باشند (مثلاً 6 صبح‌، 2 بعدازظهر، 10 شب‌). اگر این‌ برنامه‌ با برنامه‌ کاری‌ یا خواب‌ شما تداخل‌ دارد، از پزشکتان‌ بخواهید در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ مناسب‌تر به‌ شما کمک‌ کند. مهم‌ است‌ که‌ دارو حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ به‌طور کامل‌ مصرف‌ شود. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید، ممکن‌ است‌ دچار عود علایم‌ شوید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آورید، مصرف‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ منظم‌تان‌ باز گردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌

در صورت‌ بروز هر یک‌ از نشانه‌های‌ زیر با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: خونریزی‌ یا کبودی‌ غیرعادی‌، درد مفصلی‌، کاهش‌ برون‌ده‌ ادراری‌، اسهال‌، دردهای‌ شکمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا زبانی‌، خارش‌ یا ترشح‌ واژن‌، یا پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روزی‌ زبان‌. یک‌ واکنش‌ نادر به‌ سفاکلور آنافیلاکسی‌ است‌ که‌ به‌ مراقبت‌ پزشکی‌ فوری‌ نیاز دارد. از آنجایی‌ که‌ آنافیلاکسی‌ سریع‌ پیشرفت‌ می‌کند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها یا دور چشم‌، بثورات‌ جلدی‌، کهیر، یا تورم‌های‌ پوستی‌، تب ‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌ خس‌ سینه‌ یا اشکال‌ در تنفس‌، دارو را قطع‌ کرده‌ با یک‌ مرکز خدمات‌ پزشکی‌ اورژانس‌ تماس‌ بگیرید.

موارد احتیاط‌

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سفاکلور، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ آنتی‌بیوتیک‌ها (پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها).
بارداری‌ و شیردهی‌.
عادت‌ به‌ مصرف‌ مشروبات‌ الکلی‌.
در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضد التهابی‌ غیراستروئیدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌ و آسپیرین ‌)، ضد انعقادها (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌، مثل‌ وارفارین ‌)، و پروبنسید (یک‌ داروی‌ نقرس ‌).

سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکلات‌ خونریزی‌ دهنده‌ (مثل‌ زخم‌ معده ‌، هموفیلی‌ و کمبود پلاکتی‌)، کولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ‌ )، یا بیماری‌های‌ کلیوی‌ یا کبدی‌.

توصیه هنگام‌ مصرف‌

حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ داروی‌ تجویز شده‌ را تا آخر مصرف‌ کنید تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.
سفاکلور را دور از دسترس‌ کودکان‌ و دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ سفاکلور فاسد می‌شود).
سوسپانسیون‌ باید پس‌ از تهیه‌ در یخچال‌ نگهداری‌ شود؛ ظرف‌ 14 روز مصرف‌ شود. * پیش‌ از مصرف‌ شیشه‌ را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید.
از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.
اگر ظرف‌ 3 روز پس‌ از آغاز درمان‌ با سفاکلور احساس‌ بهبود ندارید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.


نبایدها

نباید سفاکلور تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ مصرف‌ کنید.
نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنید، مگر به‌ دستور پزشکتان‌.

منبع سایت دارویاب

سفازولین

سفازولین

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

موارد مصرف‌: این‌ دارو در درمان‌عفونتهای‌ ناشی‌ از باکتری‌های‌ گرم‌ مثبت‌و گرم‌ منفی‌ حساس‌ به‌ دارو از جمله‌عفونتهای‌ ادراری‌ به‌ویژه‌ در دوران‌بارداری‌ و نیز به‌ عنوان‌ پیشگیری‌ ازعفونت‌ قبل‌ از اعمال‌ جراحی‌ مصرف‌می‌شود.

فارماکوکینتیک‌: غلظت‌ سرمی‌ دارو ۲ ـ ۱ساعت‌ پس‌ از تزریق‌ عضلانی‌ به‌ اوج‌ خودمی‌رسد. نیمه‌ عمر دارو به‌طور متوسط۱/۵ ساعت‌ است‌ که‌ در صورت‌ عیب‌ کارکلیه‌ تا ۴۲ ساعت‌ نیز ممکن‌ است‌ افزایش‌یابد. ۸۶ ـ ۷۰ درصد دارو از راه‌ کلیه‌ و ازطریق‌ ترشح‌ توبولی‌، دفع‌ می‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجود سابقه‌حساسیت‌ مفرط به‌ سفالوسپورین‌ها یابیماری‌ پورفیری‌، نباید مصرف‌ شود.

هشدارها: ۱ ـ در صورت‌ وجود سابقه‌حساسیت‌ به‌ پنی‌سیلین‌ها، و مشتقات‌ آنها،سفالوسپورینها یا پنی‌سیلامین‌ با احتیاطفراوان‌ مصرف‌ شود.

۲ ـ این‌ دارو ممکن‌ است‌ موجب‌ ایجاد پاسخ‌مثبت‌ کاذب‌ در آزمون‌ کومبس‌ و قند ادرارشود.

۳ ـ در بیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ کار کلیه‌،کاهش‌ مقدار مصرف‌ دارو ضروری‌ است‌.

۴ ـ سفالوسپورینها ممکن‌ است‌ سبب‌ بروزکولیت‌ پسودوممبران‌ شوند.

عوارض‌ جانبی‌: واکنش‌های‌ آلرژیک‌ شامل‌کهیر و بثورات‌ جلدی‌ و علایم‌ حساسیت‌مفرط شامل‌ شوک‌ آنافیلاکتیک‌، تهوع‌،استفراغ‌ و اسهال‌ و علائم‌ مربوط به‌ کولیت‌پسودوممبران‌ با مصرف‌ این‌ دارو گزارش‌شده‌اند.

تداخل‌های‌ دارویی‌: در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ سفالوسپورین‌ها باآمینوگلیکوزیدها یا وانکومایسین‌، احتمال‌بروز مسمومیت‌ کلیوی‌ افزایش‌ می‌یابد.پروبنسید دفع‌ سفالوسپورینها ازتوبولهای‌ کلیوی‌ را کاهش‌ داده‌ و لذا سبب‌افزایش‌ غلظت‌ سرمی‌ سفالوسپورینها و درنتیجه‌ احتمال‌ بروز مسمومیت‌ می‌شود. اثرضد انعقادی‌ وارفارین‌ در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با سفالوسپورینها ممکن‌ است‌افزایش‌ یابد.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: ۱ ـ در صورت‌ فراموش‌کردن‌ یک‌ نوبت‌ مصرف‌ دارو، به‌ محض‌بیادآوردن‌ دارو را باید مصرف‌ کرد. ولی‌اگر تقریبŠ زمان‌ مصرف‌ نوبت‌ بعدی‌ فرارسیده‌ باشد، از مصرف‌ نوبت‌ فراموش‌شده‌ باید خودداری‌ شود و مقدار مصرف‌بعدی‌ نیز دو برابر نگردد.

۲ ـ مخلوط کردن‌ سفازولین‌ با سایرداروها (به‌ویژه‌ آمینوگلیکوزیدها) در یک‌محلول‌ توصیه‌ نمی‌شود.

۳ ـ در صورت‌ بروز اسهال‌ شدید، قبل‌ ازمصرف‌ هر گونه‌ داروی‌ ضد اسهال‌، باید باپزشک‌ مشورت‌ شود.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌:

از راه‌ وریدی‌ یا تزریق‌ عضلانی‌ یک‌ گرم‌ ازدارو ۱ ـ ۰/۵ ساعت‌ قبل‌ از شروع‌ عمل‌،

۱ ـ ۰/۵ گرم‌ در حین‌ عمل‌ و ۱ ـ ۰/۵ گرم‌ هر۸ ساعت‌ پس‌ از جراحی‌ تا ۲۴ ساعت‌مصرف‌ می‌شود.

برای‌ پیشگیری‌ از آندوکاردیت‌، یک‌ گرم‌ ۰/۵ساعت‌ قبل‌ از شروع‌ جراحی‌، در درمان‌پنومونی‌ پنوموکوکی‌ ۵۰۰ میلی‌ گرم‌ هر ۱۲ساعت‌، در عفونت‌ حاد مجاری‌ ادراری‌، یک‌گرم‌ هر ۱۲ ساعت‌ و برای‌ سایر عفونتها ۲۵۰میلی‌گرم‌ تا یک‌ گرم‌ هر ۸ ـ ۶ ساعت‌ از راه‌وریدی‌ یا عضلانی‌ تزریق‌ می‌شود.

کودکان‌: برای‌ پیشگیری‌ از آندوکاردیت‌۲۵mg/kg نیم‌ ساعت‌ قبل‌ از شروع‌ عمل‌جراحی‌ تزریق‌ وریدی‌ یا عضلانی‌می‌شود.

در مورد سایر عفونتها، برای‌ نوزادان‌بزرگتر از یکماه‌ ۲۵mg/kg ـ ۶/۲۵ هر ۶ساعت‌ و برای‌ نوزادان‌ با سن‌ کمتر از یکماه‌۲۰mg/kg هر ۱۲ ـ ۸ ساعت‌ تزریق‌ وریدی‌یا عضلانی‌ می‌شود.

اشکال‌ دارویی‌:

For Injection: 250mg, 500mg, 1g (assodium)

منبع سایت دارویاب

 

سفادروکسیل

سفادروکسیل‌

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

سفادروکسیل‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ سفالوسپورینی‌ است‌. این‌ آنتی‌بیوتیک‌ها در درمان‌ طیف‌ وسیعی‌ از بیماری‌های‌ عفونی‌ نظیر عفونت‌های‌ تنفسی‌، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، عفونت‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، عفونت‌های‌ استخوانی‌ یا مفصلی‌، و عفونت‌های‌ ادراری‌ تناسلی‌ مؤثرند. این‌ آنتی‌بیوتیک‌ها همچنین‌ برای‌ پیشگیری‌ از عفونت‌ در افرادی‌ که‌ تحت‌ عمل‌ جراحی‌ قرار گرفته‌اند و در افرادی‌ که‌ به‌ هر دلیل‌ مستعد عفونت‌ هستند استفاده‌ می‌شوند.

چگونگی‌ مصرف
‌
سفادروکسیل‌ را می‌توان‌ با شکم‌ خالی‌ مصرف‌ کرد. یا می‌توان‌ برای‌ جلوگیری‌ از دل‌ بهم‌ خوردگی‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌های‌ با فواصل‌ یکسان‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ دوبار در روز مصرف‌ شود، هر 12 ساعت‌ (مثلاً 8 صبح‌ و 8 شب‌). اگر این‌ با فعالیت‌های‌ کاری‌ و خواب‌ شما تداخل‌ ایجاد کند، در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ مناسب‌ دارویی‌ از پزشکان‌ کمک‌ بخواهید مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور کامل‌ مصرف‌ شود. حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ کنید: اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید ممکن‌ است‌ علایم‌ آن‌ مجدداً عود کند. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید مصرف‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً به‌ موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی

در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌، درد مفاصل‌، اسهال‌ ، درد شکمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا زبانی‌، خارش‌ یا ترشح‌ واژن‌، یا پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌. یک‌ واکنش‌ حساسیتی‌ نادر به‌ ( سفادروکسیل ‌) آنافیلاکسی‌ است‌ که‌ به‌ مراقبت‌ پزشکی‌ فوری‌ نیاز دارد. از آنجا که‌ آنافیلاکسی‌ به‌ سرعت‌ پیشرفت‌ می‌کند در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، بثورات‌ جلدی‌، کهیر، یا تورم‌ پوستی‌، تب‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ تنفسی‌، بلافاصله‌ مصرف‌ آنتی‌بیوتیک‌ را قطع‌ کرده‌ با یک‌ مرکز خدمات‌ اورژانس‌ پزشکی‌ تماس‌ بگیرید.

موارد احتیاط‌

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سفادروکسیل‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ آنتی‌بیوتیک‌ها ( پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها).
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ مشروبات‌ الکلی‌.
در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌، آسپیرین ‌) ضدانعقادها (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین ‌) پروبنسید (یک‌ داروی‌ درمان‌ نقرس‌ ).
سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (نظیر زخم‌ معده‌، هموفیلی‌، کمبود پلاکتی‌)، کولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ‌ ) یا بیماری‌های‌ کلیوی‌ و کبدی‌.


توصیه هنگام‌ مصرف‌

حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، داروی‌ تجویز شده‌ را تا آخر مصرف‌ کنید تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌ و از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.
سفادروکسیل‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید. (در این‌ شرایط‌ سفادروکسیل‌ فاسد می‌شود).
بعد از تهیه‌ سوسپانسیون‌ ، دارو باید در یخچال‌ نگهداری‌ شود و ظرف‌ 2 هفته‌ استفاده‌ شود. پیش‌ از مصرف‌ شیشه‌ را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید.
از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.
اگر ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ دارو احساس‌ بهبودی‌ نداشتید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.


نبایدها

نباید سفادروکسیل‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ کنید.
نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنید، مگر طبق‌ دستور پزشک‌.

منبع دارویاب

ریفامپین

ریفامپین

 

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

موارد مصرف‌: ریفامپین‌ به‌ همراه‌ سایرداروهای‌ ضد سل‌ در درمان‌ این‌ بیماری‌مصرف‌ می‌شود. همچنین‌، این‌ دارو همراه‌با سایر داروها در درمان‌ عفونتهای‌ حاداستافیلوکوکی‌ و جذام‌ وعفونتهای‌ آتیپیک‌ناشی‌ از انواع‌ میکوباکتریم‌ و نیز درپیشگیری‌ از مننژیت‌ مننگوکوکی‌ و عفونت‌ناشی‌ از هموفیلوس‌ آنفلوانزا مصرف‌می‌شود.

مکانیسم‌ اثر: ریفامپین‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ باطیف‌ اثر گسترده‌ و باکتریسید می‌باشد که‌از  طریق‌ مهار RNA باکتریایی‌ اثر خود رااعمال‌ می‌نماید.

فارماکوکینتیک‌: این‌ دارو به‌ خوبی‌ از راه‌خوراکی‌ جذب‌ می‌شود و پس‌ از جذب‌ دراغلب‌ بافتها و مایعات‌ بدن‌ منتشر می‌شود.غلظت‌ سرمی‌ دارو ۴ ـ ۱/۵ ساعت‌ بعد ازمصرف‌ خوراکی‌ به‌ اوج‌ خود می‌رسد.ریفامپین‌ در کبد متابولیزه‌ می‌شود. نیمه‌عمر دارو ۵ ـ ۳ ساعت‌ است‌ که‌ پس‌ ازمصرف‌ مکرر به‌ ۳ ـ ۲ ساعت‌ کاهش‌می‌یابد. دفع‌ این‌ دارو عمدتŠ از راه‌ صفرا ومدفوع‌ است‌ و دارو وارد چرخه‌ روده‌ای‌ ـکبدی‌ نیز می‌شود. تقریبŠ ۱۵ ـ ۶ درصددارو به‌صورت‌ تغییر نیافته‌ و ۱۵ درصدبه‌صورت‌ متابولیت‌ فعال‌ از طریق‌ ادراردفع‌ می‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ ابتلای‌ بیماربه‌ یرقان‌ و پورفیری‌ نباید مصرف‌ شود.

هشدارها: ۱ ـ مقدار مصرف‌ دارو درصورت‌ وجود عیب‌ کار کبد باید کاهش‌داده‌ شود.

۲ ـ در صورت‌ ابتلای‌ بیمار به‌ اختلالات‌کبدی‌ و در صورت‌ درمان‌ دراز مدت‌ انجام‌آزمونهای‌ کار کبد به‌طور ادواری‌ توصیه‌می‌شود.

۳ ـ در صورت‌ ابتلای‌ بیمار به‌ عیب‌ کارکلیه‌ (در صورتی‌ که‌ دارو به‌ مقداری‌ بیش‌از ۶۰۰mg/day مصرف‌ می‌شود)، این‌ داروباید با احتیاط فراوان‌ مصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبی‌: عوارض‌ جانبی‌ شامل‌بی‌اشتهایی‌، تهوع‌، استفراغ‌ و اسهال‌، تغییررنگ‌ ادرار و ترشحات‌ بدن‌ به‌ نارنجی‌،عوارضی‌ با علایم‌ آنفلوانزا شامل‌ لرز، تب‌،سرگیجه‌ و درد استخوان‌، کلاپس‌ و شوک‌،کم‌ خونی‌ همولیتیک‌، نارسایی‌ حاد کلیه‌،پورپورای‌ ترومبوسیتوپنیک‌، تغییر درعملکرد کبد، یرقان‌، برافروختگی‌، کهیر وبثورات‌ جلدی‌ می‌باشد.

تداخل‌های‌ دارویی‌: ریفامپین‌ متابولیسم‌بسیاری‌ از داروها را افزایش‌ می‌دهد ومنجر به‌ کاهش‌ اثر یا کاهش‌ غلظت‌پلاسمایی‌ آنها می‌شود.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: ۱ ـ باید به‌ بیماران‌توصیه‌ نمود در صورت‌ استفاده‌ ازقرصهای‌ جلوگیری‌ کننده‌ از بارداری‌ درطول‌ درمان‌ با این‌ دارو، حتمŠ از سایرروشهای‌ جلوگیری‌ از بارداری‌ نیزاستفاده‌ نمایند.

۲ ـ در صورت‌ مصرف‌ ریفامپین‌ احتمال‌تغییر رنگ‌ لنزهای‌ نرم‌ وجود دارد.

۳ ـ در صورت‌ قطع‌ مصرف‌ دارو، مصرف‌آن‌ را باید مجددŠ با مقدار کم‌ آغاز کرد وبتدریج‌ مقدار مصرف‌ آن‌ را افزایش‌ داد. درصورت‌ بروز عوارض‌ جانبی‌ جدی‌، بایدمصرف‌ دارو را برای‌ همیشه‌ قطع‌ کرد.

۴ ـ بیمار یا اطرافیان‌ وی‌ را باید

از نظر تشخیص‌ علایم‌ اختلال‌ کبدی‌ آگاه‌ساخت‌ و به‌ بیمار یادآور شد در صورت‌بروز علایم‌ این‌ اختلال‌ از جمله‌، تهوع‌مداوم‌، استفراغ‌، بیحالی‌ و یرقان‌ فورŠمصرف‌ دارو را قطع‌ و به‌ پزشک‌ مراجعه‌کند.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: مقدار مصرف‌ ریفامپین‌ از راه‌خوراکی‌ یا تزریق‌ وریدی‌ در درمان‌عفونتهای‌ استافیلوکوکی‌ همراه‌ با سایرداروها ۱/۲g/day ـ ۰/۶ در ۴ ـ ۲ مقدارمنقسم‌ می‌باشد. مقدار مصرف‌ این‌ دارو دردرمان‌ سل‌ در بخش‌ کلیات‌ داروهای‌ ضدسل‌ ذکر شده‌ است‌.

مقدار مصرف‌ این‌ دارو در درمان‌ جذام‌۶۰۰ میلی‌گرم‌ یکبار در ماه‌ (۴۵۰ میلی‌گرم‌برای‌ بیماران‌ با وزن‌ کمتر از ۳۵کیلوگرم‌)از راه‌ خوراکی‌ یا تزریق‌ وریدی‌است‌. برای‌ پیشگیری‌ از مننژیت‌مننگوکوکی‌ ۶۰۰ میلی‌گرم‌ هر ۱۲ ساعت‌برای‌ ۲ روز، از راه‌ وریدی‌ و ۶۰۰ میلی‌ گرم‌یکبار در روز برای‌ ۴ روز از راه‌ خوراکی‌مصرف‌ می‌شود. همچنین‌، برای‌ پیشگیری‌از عفونت‌ ناشی‌ از هموفیلوس‌ انفلوانزا(نوع‌ b) 600 میلی‌گرم‌ یکبار در روز برای‌ ۴روز از راه‌ خوراکی‌ مصرف‌ می‌شود.

کودکان‌: مقدار مصرف‌ این‌ دارو در درمان‌سل‌ در بخش‌ کلیات‌ داروهای‌ ضد سل‌ ذکرشده‌ است‌. در نوزادان‌ با سن‌ کمتر ازیکماه‌، برای‌ پیشگیری‌ از عفونت‌مننگوکوکی‌ ۵mg/kg هر ۱۲ ساعت‌ به‌ مدت‌۲ روز از راه‌ خوراکی‌ یا وریدی‌ مصرف‌می‌شود.

برای‌ پیشگیری‌ از عفونت‌ هموفیلوس‌آنفلوانزا ۱۰mg/kg/day به‌ مدت‌ ۴ روز ازراه‌ خوراکی‌ مصرف‌ می‌شود. در کودکان‌با سن‌ بیشتر از یکماه‌، برای‌ پیشگیری‌ ازعفونت‌ مننگوکوکی‌، ۱۰mg/kg هر ۱۲ساعت‌ به‌ مدت‌ ۲ روز از راه‌ خوراکی‌ یاوریدی‌ مصرف‌ می‌شود. برای‌ پیشگیری‌از عفونت‌ هموفیلوس‌ آنفلوانزا،۲۰mg/kg/day به‌ مدت‌ ۴ روز از راه‌خوراکی‌ مصرف‌ می‌شود. حداکثر مقدارمصرف‌ در روز، ۶۰۰ میلی‌ گرم‌ می‌باشد.

اشکال‌ دارویی‌:

Capsule: 150mg, 300mg

For Injection: 600mg

Oral Drops: 153mg/ml

منبع سایت دارویاب

 

ریفامپین

ریفامپین

 

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

موارد مصرف‌: ریفامپین‌ به‌ همراه‌ سایرداروهای‌ ضد سل‌ در درمان‌ این‌ بیماری‌مصرف‌ می‌شود. همچنین‌، این‌ دارو همراه‌با سایر داروها در درمان‌ عفونتهای‌ حاداستافیلوکوکی‌ و جذام‌ وعفونتهای‌ آتیپیک‌ناشی‌ از انواع‌ میکوباکتریم‌ و نیز درپیشگیری‌ از مننژیت‌ مننگوکوکی‌ و عفونت‌ناشی‌ از هموفیلوس‌ آنفلوانزا مصرف‌می‌شود.

مکانیسم‌ اثر: ریفامپین‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ باطیف‌ اثر گسترده‌ و باکتریسید می‌باشد که‌از  طریق‌ مهار RNA باکتریایی‌ اثر خود رااعمال‌ می‌نماید.

فارماکوکینتیک‌: این‌ دارو به‌ خوبی‌ از راه‌خوراکی‌ جذب‌ می‌شود و پس‌ از جذب‌ دراغلب‌ بافتها و مایعات‌ بدن‌ منتشر می‌شود.غلظت‌ سرمی‌ دارو ۴ ـ ۱/۵ ساعت‌ بعد ازمصرف‌ خوراکی‌ به‌ اوج‌ خود می‌رسد.ریفامپین‌ در کبد متابولیزه‌ می‌شود. نیمه‌عمر دارو ۵ ـ ۳ ساعت‌ است‌ که‌ پس‌ ازمصرف‌ مکرر به‌ ۳ ـ ۲ ساعت‌ کاهش‌می‌یابد. دفع‌ این‌ دارو عمدتŠ از راه‌ صفرا ومدفوع‌ است‌ و دارو وارد چرخه‌ روده‌ای‌ ـکبدی‌ نیز می‌شود. تقریبŠ ۱۵ ـ ۶ درصددارو به‌صورت‌ تغییر نیافته‌ و ۱۵ درصدبه‌صورت‌ متابولیت‌ فعال‌ از طریق‌ ادراردفع‌ می‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ ابتلای‌ بیماربه‌ یرقان‌ و پورفیری‌ نباید مصرف‌ شود.

هشدارها: ۱ ـ مقدار مصرف‌ دارو درصورت‌ وجود عیب‌ کار کبد باید کاهش‌داده‌ شود.

۲ ـ در صورت‌ ابتلای‌ بیمار به‌ اختلالات‌کبدی‌ و در صورت‌ درمان‌ دراز مدت‌ انجام‌آزمونهای‌ کار کبد به‌طور ادواری‌ توصیه‌می‌شود.

۳ ـ در صورت‌ ابتلای‌ بیمار به‌ عیب‌ کارکلیه‌ (در صورتی‌ که‌ دارو به‌ مقداری‌ بیش‌از ۶۰۰mg/day مصرف‌ می‌شود)، این‌ داروباید با احتیاط فراوان‌ مصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبی‌: عوارض‌ جانبی‌ شامل‌بی‌اشتهایی‌، تهوع‌، استفراغ‌ و اسهال‌، تغییررنگ‌ ادرار و ترشحات‌ بدن‌ به‌ نارنجی‌،عوارضی‌ با علایم‌ آنفلوانزا شامل‌ لرز، تب‌،سرگیجه‌ و درد استخوان‌، کلاپس‌ و شوک‌،کم‌ خونی‌ همولیتیک‌، نارسایی‌ حاد کلیه‌،پورپورای‌ ترومبوسیتوپنیک‌، تغییر درعملکرد کبد، یرقان‌، برافروختگی‌، کهیر وبثورات‌ جلدی‌ می‌باشد.

تداخل‌های‌ دارویی‌: ریفامپین‌ متابولیسم‌بسیاری‌ از داروها را افزایش‌ می‌دهد ومنجر به‌ کاهش‌ اثر یا کاهش‌ غلظت‌پلاسمایی‌ آنها می‌شود.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: ۱ ـ باید به‌ بیماران‌توصیه‌ نمود در صورت‌ استفاده‌ ازقرصهای‌ جلوگیری‌ کننده‌ از بارداری‌ درطول‌ درمان‌ با این‌ دارو، حتمŠ از سایرروشهای‌ جلوگیری‌ از بارداری‌ نیزاستفاده‌ نمایند.

۲ ـ در صورت‌ مصرف‌ ریفامپین‌ احتمال‌تغییر رنگ‌ لنزهای‌ نرم‌ وجود دارد.

۳ ـ در صورت‌ قطع‌ مصرف‌ دارو، مصرف‌آن‌ را باید مجددŠ با مقدار کم‌ آغاز کرد وبتدریج‌ مقدار مصرف‌ آن‌ را افزایش‌ داد. درصورت‌ بروز عوارض‌ جانبی‌ جدی‌، بایدمصرف‌ دارو را برای‌ همیشه‌ قطع‌ کرد.

۴ ـ بیمار یا اطرافیان‌ وی‌ را باید

از نظر تشخیص‌ علایم‌ اختلال‌ کبدی‌ آگاه‌ساخت‌ و به‌ بیمار یادآور شد در صورت‌بروز علایم‌ این‌ اختلال‌ از جمله‌، تهوع‌مداوم‌، استفراغ‌، بیحالی‌ و یرقان‌ فورŠمصرف‌ دارو را قطع‌ و به‌ پزشک‌ مراجعه‌کند.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: مقدار مصرف‌ ریفامپین‌ از راه‌خوراکی‌ یا تزریق‌ وریدی‌ در درمان‌عفونتهای‌ استافیلوکوکی‌ همراه‌ با سایرداروها ۱/۲g/day ـ ۰/۶ در ۴ ـ ۲ مقدارمنقسم‌ می‌باشد. مقدار مصرف‌ این‌ دارو دردرمان‌ سل‌ در بخش‌ کلیات‌ داروهای‌ ضدسل‌ ذکر شده‌ است‌.

مقدار مصرف‌ این‌ دارو در درمان‌ جذام‌۶۰۰ میلی‌گرم‌ یکبار در ماه‌ (۴۵۰ میلی‌گرم‌برای‌ بیماران‌ با وزن‌ کمتر از ۳۵کیلوگرم‌)از راه‌ خوراکی‌ یا تزریق‌ وریدی‌است‌. برای‌ پیشگیری‌ از مننژیت‌مننگوکوکی‌ ۶۰۰ میلی‌گرم‌ هر ۱۲ ساعت‌برای‌ ۲ روز، از راه‌ وریدی‌ و ۶۰۰ میلی‌ گرم‌یکبار در روز برای‌ ۴ روز از راه‌ خوراکی‌مصرف‌ می‌شود. همچنین‌، برای‌ پیشگیری‌از عفونت‌ ناشی‌ از هموفیلوس‌ انفلوانزا(نوع‌ b) 600 میلی‌گرم‌ یکبار در روز برای‌ ۴روز از راه‌ خوراکی‌ مصرف‌ می‌شود.

کودکان‌: مقدار مصرف‌ این‌ دارو در درمان‌سل‌ در بخش‌ کلیات‌ داروهای‌ ضد سل‌ ذکرشده‌ است‌. در نوزادان‌ با سن‌ کمتر ازیکماه‌، برای‌ پیشگیری‌ از عفونت‌مننگوکوکی‌ ۵mg/kg هر ۱۲ ساعت‌ به‌ مدت‌۲ روز از راه‌ خوراکی‌ یا وریدی‌ مصرف‌می‌شود.

برای‌ پیشگیری‌ از عفونت‌ هموفیلوس‌آنفلوانزا ۱۰mg/kg/day به‌ مدت‌ ۴ روز ازراه‌ خوراکی‌ مصرف‌ می‌شود. در کودکان‌با سن‌ بیشتر از یکماه‌، برای‌ پیشگیری‌ ازعفونت‌ مننگوکوکی‌، ۱۰mg/kg هر ۱۲ساعت‌ به‌ مدت‌ ۲ روز از راه‌ خوراکی‌ یاوریدی‌ مصرف‌ می‌شود. برای‌ پیشگیری‌از عفونت‌ هموفیلوس‌ آنفلوانزا،۲۰mg/kg/day به‌ مدت‌ ۴ روز از راه‌خوراکی‌ مصرف‌ می‌شود. حداکثر مقدارمصرف‌ در روز، ۶۰۰ میلی‌ گرم‌ می‌باشد.

اشکال‌ دارویی‌:

Capsule: 150mg, 300mg

For Injection: 600mg

Oral Drops: 153mg/ml

منبع سایت دارویاب

 

داكسی‌سایكلین

داكسی‌سایكلین

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

doxycylin

داكسی‌سایكلین‌ یك‌ داروی‌ ضد باكتریایی‌ رایج‌ می‌باشد كه‌ بر درمان‌ عفونت‌های‌ گوناگون‌ از قبیل‌ آكنه‌ (جوش‌)، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، سایر عفونت‌های‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، برونشیت‌، سینوزیت‌، سینه‌ پهلو (پنومونی‌)، عفونت‌های‌ دستگاه‌ ادراری‌، و نیز عفونت‌های‌ كلامیدیایی‌، سیفلیس‌، و گنوره‌ای‌ استفاده‌ می‌شود.

ـ چگونگی‌ مصرف‌ :

داكسی‌سایكلین‌ را می‌توان‌ با شكم‌ خالی‌ (یك‌ ساعت‌ قبل‌ یا 2 ساعت‌ پس‌ از غذا)، یا با غذا مصرف‌ كرد؛ دارو باید با یك‌ لیوان‌ پر از آب‌ و در حالت‌ غیردرازكش‌ خورده‌ شود تا معده‌ را ناراحت‌ نكند. اگر معده‌ ناراحت‌ شود، دارو را باید با غذا مصرف‌ كرد. بهرحال‌، داكسی‌سایكلین‌ نباید ظرف‌ 3-1 ساعت‌ از مصرف‌ داروهای‌ دیگر خورده‌ شود. اگر نوع‌ سوسپانسیون‌ آن‌ را مصرف‌ می‌كنید، شیشه‌ دارو را پیش‌ از مصرف‌ به‌ خوبی‌ تكان‌ دهید. از پیمانه‌ مدرج‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ كنید. كپسول‌های‌ دیررهش‌ باید یكجا بلعید و شكستن‌، خردكردن‌ یا جویدن‌ آن‌ها ممنوع‌ است‌.

بهتراست‌ داكسی‌ سایكلین‌ طی‌ شبانه‌ روز در نوبت‌های‌ با فواصل‌ یكسان‌ مصرف‌ شود تا سطح‌ خونی‌ آن‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. برای‌ مثال‌، اگر قرار است‌ دارو را روزی‌ 2 بار مصرف‌ كنید، باید هر 12 ساعت‌ مصرف‌ شود (مثلاً 6 صبح‌ و 6 شب‌ یا 7 صبح‌ و 7 شب‌). اگر این‌ بار برنامه‌ كاری‌ یا خواب‌ شما تداخل‌ می‌كند، از پزشكتان‌ بخواهید در تعیین‌ یك‌ برنامه‌ مناسب‌تر به‌ شما كمك‌ كند. دارو باید سر وقت‌ و به‌ طور كامل‌ مصرف‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ دارید. چنانچه‌ پیش‌ از اتمام‌ دارو، مصرف‌ آن‌ را قطع‌ كنید علایم‌تان‌ ممكن‌ است‌ عود كند. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید، به‌ مجردیكه‌ یاد آورید مصرفش‌ كنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌. نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌ به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ باز گردید. مقدار دارو را دو برابر نكنید.

- هشدارها و عوارض‌ جانبی:‌

در صورت‌ بروز هر یك‌ از علایم‌ زیر با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: افزایش‌ حساسیت‌ به‌ نور؛ تكرار ادرار؛ تشنگی‌ شدید؛ خستگی‌ غیر عادی‌؛ درد شكمی‌؛ تهوع‌ و استفراغ‌؛ زردی‌ چشم‌ها و پوست‌؛ سردرد؛ تغییرات‌ بینایی‌؛ برجسته‌ شدن‌ ملاج‌ها در شیرخواران‌.

علایم‌ دیگری‌ نیز ممكن‌ است‌ روی‌دهند ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند نیاز است‌ با پزشك‌ در میان‌ گذاشته‌ شوند: سرگیجه‌، عدم‌ تعادل‌، سیاهی‌رفتن‌ چشم‌؛ دل‌پیچه‌؛ اسهال‌، یا تهوع‌ و استفراغ‌؛ افزایش‌ حساسیت‌ به‌ نور آفتاب‌، رشد بیش‌ از حد قارچی‌ (خارش‌ مناطق‌ تناسلی‌ یا مقعد و انتهای‌ روده‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا روی‌ زبان‌).

- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ دیلتیازم‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:

۱. حساسیت‌ به‌داكسی‌سایكلین‌، تتراسایكلین‌های‌ دیگر، یا داروهای‌ بی‌حس‌ موضعی‌ مثل‌ لیدوكائین‌.

۲. بارداری‌ یا شیردهی‌ (تجویز داكسی‌سایكلین‌ برای‌ كودكان‌ زیر 8 سال‌ ممنوع‌ است‌).

۳. در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر به‌ ویژه‌ آنتی‌اسیدها، مكمل‌های‌ كلسیم‌، مكمل‌های‌ آهن‌، داروهای‌ حاوی‌ منیزیم‌، كلستیرامین‌ یا كلستیپول‌ یا قرص‌های‌ ضدبارداری‌.

۴. ابتلا به‌ یا سابقه‌ دیابت‌ بی‌مزه‌ یا بیماری‌های‌ كلیوی‌ یا كبدی‌.

ـ هنگام‌ مصرف‌ داكسی‌سایكلین‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، دارو تا انتها مصرف‌ كنید تا عفونتتان‌ درمان‌ شده‌، از عود جلوگیری‌ شود.

۲. روزی‌ 8 لیوان‌ آب‌ بنوشید، مگر اینكه‌ پزشكتان‌ دستور دیگری‌ داده‌ باشد.

۳. از نور خورشید بین‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 3 بعد از ظهر و از لامپ‌های‌ آفتای‌ و وسایل‌ برنزه‌ كننده‌ اجتناب‌ كنید. مناطق‌ در معرض‌ نور را با كرم‌های‌ ضدآفتاب‌ با قدرت‌ محافظت‌كنندگی‌ (SPF) حداقل‌ 15 بپوشانید.

۴. اگر قرص‌ ضدبارداری‌ مصرف‌ می‌كنید، درحین‌ استفاده‌ از داكسی‌ سایكلین‌ یك‌ روش‌ جلوگیری‌ دیگر را به‌ تنهایی‌ یا در كنار قرص‌ ضدبارداری‌ بكارگیرید.

۵. اگر ظرف‌ 3 روز درمان‌ با داكسی‌سایكلین‌ احساس‌ بهبودی‌ نداشتید با پزشكان‌ مشورت‌ كنید.

۶. داكسی‌سایكلین‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ یا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ كنید (داكسی‌سایكلین‌ در این‌ شرایط‌ فاسد می‌شود).

۷. داكسی‌سایكلین‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور بریزید. این‌ دارو وقتی‌ فاسد شود سمی‌ می‌شود.

ـ تذکر:

1. هنگام‌ مصرف‌ دیلتیازم‌ نباید شیر، محصولات‌ لبنی‌، آنتی‌اسید، مكمل‌ كلسیمی‌، مكمل‌ آهن‌ یا ملین‌های‌ حاوی‌ منیزیم‌ مصرف‌كنید. این‌ مواد غذایی‌ یا داروها را حداقل‌ 2 ساعت‌ قبل‌ یا 2 ساعت‌ بعد از مصرف‌ داكسی‌سایكلین‌ استفاده‌ كنید.

2. هنگام‌ مصرف‌ دیلتیازم‌ نباید تا پیش‌ از مشخص‌شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگی‌ كنید یا بخواهید كاری‌ انجام‌ دهید كه‌ نیاز به‌ هوشیاری‌ كامل‌ دارد.

۳. هنگام‌ مصرف‌ دیلتیازم‌ نباید دارو را پیش‌ از اتمام‌ آن‌ قطع‌ كنید، مگر به‌ دستور پزشك‌.

 

فيزيولوژي و فارماكولوژي	انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
فيض	دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي-درماني کاشان

 

 

داكسی‌سایكلین

داكسی‌سایكلین

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

doxycylin

داكسی‌سایكلین‌ یك‌ داروی‌ ضد باكتریایی‌ رایج‌ می‌باشد كه‌ بر درمان‌ عفونت‌های‌ گوناگون‌ از قبیل‌ آكنه‌ (جوش‌)، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، سایر عفونت‌های‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، برونشیت‌، سینوزیت‌، سینه‌ پهلو (پنومونی‌)، عفونت‌های‌ دستگاه‌ ادراری‌، و نیز عفونت‌های‌ كلامیدیایی‌، سیفلیس‌، و گنوره‌ای‌ استفاده‌ می‌شود.

ـ چگونگی‌ مصرف‌ :

داكسی‌سایكلین‌ را می‌توان‌ با شكم‌ خالی‌ (یك‌ ساعت‌ قبل‌ یا 2 ساعت‌ پس‌ از غذا)، یا با غذا مصرف‌ كرد؛ دارو باید با یك‌ لیوان‌ پر از آب‌ و در حالت‌ غیردرازكش‌ خورده‌ شود تا معده‌ را ناراحت‌ نكند. اگر معده‌ ناراحت‌ شود، دارو را باید با غذا مصرف‌ كرد. بهرحال‌، داكسی‌سایكلین‌ نباید ظرف‌ 3-1 ساعت‌ از مصرف‌ داروهای‌ دیگر خورده‌ شود. اگر نوع‌ سوسپانسیون‌ آن‌ را مصرف‌ می‌كنید، شیشه‌ دارو را پیش‌ از مصرف‌ به‌ خوبی‌ تكان‌ دهید. از پیمانه‌ مدرج‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ كنید. كپسول‌های‌ دیررهش‌ باید یكجا بلعید و شكستن‌، خردكردن‌ یا جویدن‌ آن‌ها ممنوع‌ است‌.

بهتراست‌ داكسی‌ سایكلین‌ طی‌ شبانه‌ روز در نوبت‌های‌ با فواصل‌ یكسان‌ مصرف‌ شود تا سطح‌ خونی‌ آن‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. برای‌ مثال‌، اگر قرار است‌ دارو را روزی‌ 2 بار مصرف‌ كنید، باید هر 12 ساعت‌ مصرف‌ شود (مثلاً 6 صبح‌ و 6 شب‌ یا 7 صبح‌ و 7 شب‌). اگر این‌ بار برنامه‌ كاری‌ یا خواب‌ شما تداخل‌ می‌كند، از پزشكتان‌ بخواهید در تعیین‌ یك‌ برنامه‌ مناسب‌تر به‌ شما كمك‌ كند. دارو باید سر وقت‌ و به‌ طور كامل‌ مصرف‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ دارید. چنانچه‌ پیش‌ از اتمام‌ دارو، مصرف‌ آن‌ را قطع‌ كنید علایم‌تان‌ ممكن‌ است‌ عود كند. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید، به‌ مجردیكه‌ یاد آورید مصرفش‌ كنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌. نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌ به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ باز گردید. مقدار دارو را دو برابر نكنید.

- هشدارها و عوارض‌ جانبی:‌

در صورت‌ بروز هر یك‌ از علایم‌ زیر با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: افزایش‌ حساسیت‌ به‌ نور؛ تكرار ادرار؛ تشنگی‌ شدید؛ خستگی‌ غیر عادی‌؛ درد شكمی‌؛ تهوع‌ و استفراغ‌؛ زردی‌ چشم‌ها و پوست‌؛ سردرد؛ تغییرات‌ بینایی‌؛ برجسته‌ شدن‌ ملاج‌ها در شیرخواران‌.

علایم‌ دیگری‌ نیز ممكن‌ است‌ روی‌دهند ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند نیاز است‌ با پزشك‌ در میان‌ گذاشته‌ شوند: سرگیجه‌، عدم‌ تعادل‌، سیاهی‌رفتن‌ چشم‌؛ دل‌پیچه‌؛ اسهال‌، یا تهوع‌ و استفراغ‌؛ افزایش‌ حساسیت‌ به‌ نور آفتاب‌، رشد بیش‌ از حد قارچی‌ (خارش‌ مناطق‌ تناسلی‌ یا مقعد و انتهای‌ روده‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا روی‌ زبان‌).

- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ دیلتیازم‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:

۱. حساسیت‌ به‌داكسی‌سایكلین‌، تتراسایكلین‌های‌ دیگر، یا داروهای‌ بی‌حس‌ موضعی‌ مثل‌ لیدوكائین‌.

۲. بارداری‌ یا شیردهی‌ (تجویز داكسی‌سایكلین‌ برای‌ كودكان‌ زیر 8 سال‌ ممنوع‌ است‌).

۳. در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر به‌ ویژه‌ آنتی‌اسیدها، مكمل‌های‌ كلسیم‌، مكمل‌های‌ آهن‌، داروهای‌ حاوی‌ منیزیم‌، كلستیرامین‌ یا كلستیپول‌ یا قرص‌های‌ ضدبارداری‌.

۴. ابتلا به‌ یا سابقه‌ دیابت‌ بی‌مزه‌ یا بیماری‌های‌ كلیوی‌ یا كبدی‌.

ـ هنگام‌ مصرف‌ داكسی‌سایكلین‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، دارو تا انتها مصرف‌ كنید تا عفونتتان‌ درمان‌ شده‌، از عود جلوگیری‌ شود.

۲. روزی‌ 8 لیوان‌ آب‌ بنوشید، مگر اینكه‌ پزشكتان‌ دستور دیگری‌ داده‌ باشد.

۳. از نور خورشید بین‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 3 بعد از ظهر و از لامپ‌های‌ آفتای‌ و وسایل‌ برنزه‌ كننده‌ اجتناب‌ كنید. مناطق‌ در معرض‌ نور را با كرم‌های‌ ضدآفتاب‌ با قدرت‌ محافظت‌كنندگی‌ (SPF) حداقل‌ 15 بپوشانید.

۴. اگر قرص‌ ضدبارداری‌ مصرف‌ می‌كنید، درحین‌ استفاده‌ از داكسی‌ سایكلین‌ یك‌ روش‌ جلوگیری‌ دیگر را به‌ تنهایی‌ یا در كنار قرص‌ ضدبارداری‌ بكارگیرید.

۵. اگر ظرف‌ 3 روز درمان‌ با داكسی‌سایكلین‌ احساس‌ بهبودی‌ نداشتید با پزشكان‌ مشورت‌ كنید.

۶. داكسی‌سایكلین‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ یا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ كنید (داكسی‌سایكلین‌ در این‌ شرایط‌ فاسد می‌شود).

۷. داكسی‌سایكلین‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور بریزید. این‌ دارو وقتی‌ فاسد شود سمی‌ می‌شود.

ـ تذکر:

1. هنگام‌ مصرف‌ دیلتیازم‌ نباید شیر، محصولات‌ لبنی‌، آنتی‌اسید، مكمل‌ كلسیمی‌، مكمل‌ آهن‌ یا ملین‌های‌ حاوی‌ منیزیم‌ مصرف‌كنید. این‌ مواد غذایی‌ یا داروها را حداقل‌ 2 ساعت‌ قبل‌ یا 2 ساعت‌ بعد از مصرف‌ داكسی‌سایكلین‌ استفاده‌ كنید.

2. هنگام‌ مصرف‌ دیلتیازم‌ نباید تا پیش‌ از مشخص‌شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگی‌ كنید یا بخواهید كاری‌ انجام‌ دهید كه‌ نیاز به‌ هوشیاری‌ كامل‌ دارد.

۳. هنگام‌ مصرف‌ دیلتیازم‌ نباید دارو را پیش‌ از اتمام‌ آن‌ قطع‌ كنید، مگر به‌ دستور پزشك‌.

 

فيزيولوژي و فارماكولوژي	انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
فيض	دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي-درماني کاشان

 

 

داكسی‌سایكلین

داكسی‌سایكلین

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

 

doxycylin

داكسی‌سایكلین‌ یك‌ داروی‌ ضد باكتریایی‌ رایج‌ می‌باشد كه‌ بر درمان‌ عفونت‌های‌ گوناگون‌ از قبیل‌ آكنه‌ (جوش‌)، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، سایر عفونت‌های‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، برونشیت‌، سینوزیت‌، سینه‌ پهلو (پنومونی‌)، عفونت‌های‌ دستگاه‌ ادراری‌، و نیز عفونت‌های‌ كلامیدیایی‌، سیفلیس‌، و گنوره‌ای‌ استفاده‌ می‌شود.

ـ چگونگی‌ مصرف‌ :

داكسی‌سایكلین‌ را می‌توان‌ با شكم‌ خالی‌ (یك‌ ساعت‌ قبل‌ یا 2 ساعت‌ پس‌ از غذا)، یا با غذا مصرف‌ كرد؛ دارو باید با یك‌ لیوان‌ پر از آب‌ و در حالت‌ غیردرازكش‌ خورده‌ شود تا معده‌ را ناراحت‌ نكند. اگر معده‌ ناراحت‌ شود، دارو را باید با غذا مصرف‌ كرد. بهرحال‌، داكسی‌سایكلین‌ نباید ظرف‌ 3-1 ساعت‌ از مصرف‌ داروهای‌ دیگر خورده‌ شود. اگر نوع‌ سوسپانسیون‌ آن‌ را مصرف‌ می‌كنید، شیشه‌ دارو را پیش‌ از مصرف‌ به‌ خوبی‌ تكان‌ دهید. از پیمانه‌ مدرج‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ كنید. كپسول‌های‌ دیررهش‌ باید یكجا بلعید و شكستن‌، خردكردن‌ یا جویدن‌ آن‌ها ممنوع‌ است‌.

بهتراست‌ داكسی‌ سایكلین‌ طی‌ شبانه‌ روز در نوبت‌های‌ با فواصل‌ یكسان‌ مصرف‌ شود تا سطح‌ خونی‌ آن‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. برای‌ مثال‌، اگر قرار است‌ دارو را روزی‌ 2 بار مصرف‌ كنید، باید هر 12 ساعت‌ مصرف‌ شود (مثلاً 6 صبح‌ و 6 شب‌ یا 7 صبح‌ و 7 شب‌). اگر این‌ بار برنامه‌ كاری‌ یا خواب‌ شما تداخل‌ می‌كند، از پزشكتان‌ بخواهید در تعیین‌ یك‌ برنامه‌ مناسب‌تر به‌ شما كمك‌ كند. دارو باید سر وقت‌ و به‌ طور كامل‌ مصرف‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ دارید. چنانچه‌ پیش‌ از اتمام‌ دارو، مصرف‌ آن‌ را قطع‌ كنید علایم‌تان‌ ممكن‌ است‌ عود كند. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید، به‌ مجردیكه‌ یاد آورید مصرفش‌ كنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌. نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌ به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ باز گردید. مقدار دارو را دو برابر نكنید.

- هشدارها و عوارض‌ جانبی:‌

در صورت‌ بروز هر یك‌ از علایم‌ زیر با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: افزایش‌ حساسیت‌ به‌ نور؛ تكرار ادرار؛ تشنگی‌ شدید؛ خستگی‌ غیر عادی‌؛ درد شكمی‌؛ تهوع‌ و استفراغ‌؛ زردی‌ چشم‌ها و پوست‌؛ سردرد؛ تغییرات‌ بینایی‌؛ برجسته‌ شدن‌ ملاج‌ها در شیرخواران‌.

علایم‌ دیگری‌ نیز ممكن‌ است‌ روی‌دهند ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند نیاز است‌ با پزشك‌ در میان‌ گذاشته‌ شوند: سرگیجه‌، عدم‌ تعادل‌، سیاهی‌رفتن‌ چشم‌؛ دل‌پیچه‌؛ اسهال‌، یا تهوع‌ و استفراغ‌؛ افزایش‌ حساسیت‌ به‌ نور آفتاب‌، رشد بیش‌ از حد قارچی‌ (خارش‌ مناطق‌ تناسلی‌ یا مقعد و انتهای‌ روده‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا روی‌ زبان‌).

- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ دیلتیازم‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:

۱. حساسیت‌ به‌داكسی‌سایكلین‌، تتراسایكلین‌های‌ دیگر، یا داروهای‌ بی‌حس‌ موضعی‌ مثل‌ لیدوكائین‌.

۲. بارداری‌ یا شیردهی‌ (تجویز داكسی‌سایكلین‌ برای‌ كودكان‌ زیر 8 سال‌ ممنوع‌ است‌).

۳. در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر به‌ ویژه‌ آنتی‌اسیدها، مكمل‌های‌ كلسیم‌، مكمل‌های‌ آهن‌، داروهای‌ حاوی‌ منیزیم‌، كلستیرامین‌ یا كلستیپول‌ یا قرص‌های‌ ضدبارداری‌.

۴. ابتلا به‌ یا سابقه‌ دیابت‌ بی‌مزه‌ یا بیماری‌های‌ كلیوی‌ یا كبدی‌.

ـ هنگام‌ مصرف‌ داكسی‌سایكلین‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، دارو تا انتها مصرف‌ كنید تا عفونتتان‌ درمان‌ شده‌، از عود جلوگیری‌ شود.

۲. روزی‌ 8 لیوان‌ آب‌ بنوشید، مگر اینكه‌ پزشكتان‌ دستور دیگری‌ داده‌ باشد.

۳. از نور خورشید بین‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 3 بعد از ظهر و از لامپ‌های‌ آفتای‌ و وسایل‌ برنزه‌ كننده‌ اجتناب‌ كنید. مناطق‌ در معرض‌ نور را با كرم‌های‌ ضدآفتاب‌ با قدرت‌ محافظت‌كنندگی‌ (SPF) حداقل‌ 15 بپوشانید.

۴. اگر قرص‌ ضدبارداری‌ مصرف‌ می‌كنید، درحین‌ استفاده‌ از داكسی‌ سایكلین‌ یك‌ روش‌ جلوگیری‌ دیگر را به‌ تنهایی‌ یا در كنار قرص‌ ضدبارداری‌ بكارگیرید.

۵. اگر ظرف‌ 3 روز درمان‌ با داكسی‌سایكلین‌ احساس‌ بهبودی‌ نداشتید با پزشكان‌ مشورت‌ كنید.

۶. داكسی‌سایكلین‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ یا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ كنید (داكسی‌سایكلین‌ در این‌ شرایط‌ فاسد می‌شود).

۷. داكسی‌سایكلین‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور بریزید. این‌ دارو وقتی‌ فاسد شود سمی‌ می‌شود.

ـ تذکر:

1. هنگام‌ مصرف‌ دیلتیازم‌ نباید شیر، محصولات‌ لبنی‌، آنتی‌اسید، مكمل‌ كلسیمی‌، مكمل‌ آهن‌ یا ملین‌های‌ حاوی‌ منیزیم‌ مصرف‌كنید. این‌ مواد غذایی‌ یا داروها را حداقل‌ 2 ساعت‌ قبل‌ یا 2 ساعت‌ بعد از مصرف‌ داكسی‌سایكلین‌ استفاده‌ كنید.

2. هنگام‌ مصرف‌ دیلتیازم‌ نباید تا پیش‌ از مشخص‌شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگی‌ كنید یا بخواهید كاری‌ انجام‌ دهید كه‌ نیاز به‌ هوشیاری‌ كامل‌ دارد.

۳. هنگام‌ مصرف‌ دیلتیازم‌ نباید دارو را پیش‌ از اتمام‌ آن‌ قطع‌ كنید، مگر به‌ دستور پزشك‌.

 

فيزيولوژي و فارماكولوژي	انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
فيض	دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي-درماني کاشان

 

 

داپسون

داپسون

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

موارد مصرف‌: این‌ دارو در درمان‌ جذام‌ ودرماتیت‌ تبخالی‌ مصرف‌ می‌شود.

مکانیسم‌ اثر: داپسون‌ یک‌ داروی‌باکتریواستاتیک‌ است‌ و احتمالا در ساخت‌فولات‌ تداخل‌ می‌کند.

فارماکوکینتیک‌: جذب‌ این‌ دارو از راه‌خوراکی‌ آهسته‌ است‌ و به‌ محیط اسیدی‌نیاز دارد. پس‌ از جذب‌ در تمام‌ بافتها وبه‌ویژه‌ کبد، عضلات‌، کلیه‌ها و پوست‌ یافت‌می‌شود. غلظت‌ سرمی‌ دارو ۶ ـ ۲ ساعت‌بعد از مصرف‌ به‌ اوج‌ خود می‌رسد.متابولیسم‌ دارو کبدی‌ است‌. نیمه‌ عمرداپسون‌ ۵۰ ـ ۱۰ ساعت‌ می‌باشد. دفع‌ این‌دارو عمدتŠ کلیوی‌ است‌. بخشی‌ از طریق‌صفرا دفع‌ و وارد چرخه‌ روده‌ای‌ ـ کبدی‌می‌شود.

هشدارها:در موارد وجود بیماری‌ قلبی‌ یاریوی‌، کمبود G6PD یا کم‌ خونی‌ با احتیاطفراوان‌ مصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبی‌: عوارض‌ جانبی‌ این‌ دارووابسته‌ به‌ مقدار مصرف‌ می‌باشند و بامقادیری‌ که‌ برای‌ درمان‌ جذام‌ مصرف‌می‌شود، بندرت‌ بروز می‌نمایند. این‌عوارض‌ عبارتند از همولیز،متهموگلوبینمی‌، نوروپاتی‌، درماتیت‌آلرژیک‌، بی‌اشتهایی‌، تهوع‌، استفراغ‌،سردرد، بیخوابی‌، کم‌ خونی‌، هپاتیت‌،آگرانولوسیتوز، سندرم‌ داپسون‌ (بثورات‌جلدی‌ همراه‌ با تب‌ و ائوزینوفیلی‌) که‌ درصورت‌ بروز آن‌ باید بلافاصله‌ مصرف‌دارو را قطع‌ کرد.

تداخل‌های‌ دارویی‌: ریفامپین‌ غلظت‌پلاسمایی‌ داپسون‌ را کاهش‌ می‌دهد.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: ۱ ـ از آنجا که‌ احتمال‌بروز مقاومت‌ میکروبی‌ به‌ داپسون‌ وجوددارد، مصرف‌ همزمان‌ این‌ دارو با ریفامپین‌توصیه‌ می‌شود.

۲ ـ در صورت‌ بروز واکنش‌های‌ درماتیت‌مصرف‌ دارو را باید قطع‌ کرد.

۳ ـ دوره‌ درمان‌ که‌ ممکن‌ است‌ ۶ ماه‌ تا

۳ سال‌ یا بیشتر طول‌ بکشد، باید کامل‌شود.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در درمان‌ جذام‌، همراه‌ با یک‌یا چند داروی‌ ضد جذام‌ ۱۰۰mg/day ـ ۵۰یکبار در روز یا ۱/۴mg/kg/day و در درمان‌درماتیت‌ تبخالی‌ شکل‌ ابتدا ۵۰mg/dayمصرف‌ می‌شود. اگر علائم‌ درماتیت‌به‌طورکامل‌ کنترل‌ نشود، ممکن‌ است‌ مقدارمصرف‌ تا ۳۰۰mg/day افزایش‌ یابد.

کودکان‌: در درمان‌ جذام‌، همراه‌ با یک‌ یاچند داروی‌ ضد جذام‌ مقدار ۱/۴mg/kgیکبار در روز و در درمان‌ درماتیت‌ تبخالی‌شکل‌، ابتدا ۲mg/kg/day مصرف‌ می‌شودکه‌ اگر علائم‌ درماتیت‌ به‌طور کامل‌ کنترل‌نشود، مقدار مصرف‌ ممکن‌ است‌ افزایش‌یابد.

اشکال‌ دارویی‌:

Tablet: 50mg

Double Scored Tablet: 100mg

 

 

منبع سایت دارویاب

 

داپسون

داپسون

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

موارد مصرف‌: این‌ دارو در درمان‌ جذام‌ ودرماتیت‌ تبخالی‌ مصرف‌ می‌شود.

مکانیسم‌ اثر: داپسون‌ یک‌ داروی‌باکتریواستاتیک‌ است‌ و احتمالا در ساخت‌فولات‌ تداخل‌ می‌کند.

فارماکوکینتیک‌: جذب‌ این‌ دارو از راه‌خوراکی‌ آهسته‌ است‌ و به‌ محیط اسیدی‌نیاز دارد. پس‌ از جذب‌ در تمام‌ بافتها وبه‌ویژه‌ کبد، عضلات‌، کلیه‌ها و پوست‌ یافت‌می‌شود. غلظت‌ سرمی‌ دارو ۶ ـ ۲ ساعت‌بعد از مصرف‌ به‌ اوج‌ خود می‌رسد.متابولیسم‌ دارو کبدی‌ است‌. نیمه‌ عمرداپسون‌ ۵۰ ـ ۱۰ ساعت‌ می‌باشد. دفع‌ این‌دارو عمدتŠ کلیوی‌ است‌. بخشی‌ از طریق‌صفرا دفع‌ و وارد چرخه‌ روده‌ای‌ ـ کبدی‌می‌شود.

هشدارها:در موارد وجود بیماری‌ قلبی‌ یاریوی‌، کمبود G6PD یا کم‌ خونی‌ با احتیاطفراوان‌ مصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبی‌: عوارض‌ جانبی‌ این‌ دارووابسته‌ به‌ مقدار مصرف‌ می‌باشند و بامقادیری‌ که‌ برای‌ درمان‌ جذام‌ مصرف‌می‌شود، بندرت‌ بروز می‌نمایند. این‌عوارض‌ عبارتند از همولیز،متهموگلوبینمی‌، نوروپاتی‌، درماتیت‌آلرژیک‌، بی‌اشتهایی‌، تهوع‌، استفراغ‌،سردرد، بیخوابی‌، کم‌ خونی‌، هپاتیت‌،آگرانولوسیتوز، سندرم‌ داپسون‌ (بثورات‌جلدی‌ همراه‌ با تب‌ و ائوزینوفیلی‌) که‌ درصورت‌ بروز آن‌ باید بلافاصله‌ مصرف‌دارو را قطع‌ کرد.

تداخل‌های‌ دارویی‌: ریفامپین‌ غلظت‌پلاسمایی‌ داپسون‌ را کاهش‌ می‌دهد.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: ۱ ـ از آنجا که‌ احتمال‌بروز مقاومت‌ میکروبی‌ به‌ داپسون‌ وجوددارد، مصرف‌ همزمان‌ این‌ دارو با ریفامپین‌توصیه‌ می‌شود.

۲ ـ در صورت‌ بروز واکنش‌های‌ درماتیت‌مصرف‌ دارو را باید قطع‌ کرد.

۳ ـ دوره‌ درمان‌ که‌ ممکن‌ است‌ ۶ ماه‌ تا

۳ سال‌ یا بیشتر طول‌ بکشد، باید کامل‌شود.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در درمان‌ جذام‌، همراه‌ با یک‌یا چند داروی‌ ضد جذام‌ ۱۰۰mg/day ـ ۵۰یکبار در روز یا ۱/۴mg/kg/day و در درمان‌درماتیت‌ تبخالی‌ شکل‌ ابتدا ۵۰mg/dayمصرف‌ می‌شود. اگر علائم‌ درماتیت‌به‌طورکامل‌ کنترل‌ نشود، ممکن‌ است‌ مقدارمصرف‌ تا ۳۰۰mg/day افزایش‌ یابد.

کودکان‌: در درمان‌ جذام‌، همراه‌ با یک‌ یاچند داروی‌ ضد جذام‌ مقدار ۱/۴mg/kgیکبار در روز و در درمان‌ درماتیت‌ تبخالی‌شکل‌، ابتدا ۲mg/kg/day مصرف‌ می‌شودکه‌ اگر علائم‌ درماتیت‌ به‌طور کامل‌ کنترل‌نشود، مقدار مصرف‌ ممکن‌ است‌ افزایش‌یابد.

اشکال‌ دارویی‌:

Tablet: 50mg

Double Scored Tablet: 100mg

 

 

منبع سایت دارویاب

 

داپسون

داپسون

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

موارد مصرف‌: این‌ دارو در درمان‌ جذام‌ ودرماتیت‌ تبخالی‌ مصرف‌ می‌شود.

مکانیسم‌ اثر: داپسون‌ یک‌ داروی‌باکتریواستاتیک‌ است‌ و احتمالا در ساخت‌فولات‌ تداخل‌ می‌کند.

فارماکوکینتیک‌: جذب‌ این‌ دارو از راه‌خوراکی‌ آهسته‌ است‌ و به‌ محیط اسیدی‌نیاز دارد. پس‌ از جذب‌ در تمام‌ بافتها وبه‌ویژه‌ کبد، عضلات‌، کلیه‌ها و پوست‌ یافت‌می‌شود. غلظت‌ سرمی‌ دارو ۶ ـ ۲ ساعت‌بعد از مصرف‌ به‌ اوج‌ خود می‌رسد.متابولیسم‌ دارو کبدی‌ است‌. نیمه‌ عمرداپسون‌ ۵۰ ـ ۱۰ ساعت‌ می‌باشد. دفع‌ این‌دارو عمدتŠ کلیوی‌ است‌. بخشی‌ از طریق‌صفرا دفع‌ و وارد چرخه‌ روده‌ای‌ ـ کبدی‌می‌شود.

هشدارها:در موارد وجود بیماری‌ قلبی‌ یاریوی‌، کمبود G6PD یا کم‌ خونی‌ با احتیاطفراوان‌ مصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبی‌: عوارض‌ جانبی‌ این‌ دارووابسته‌ به‌ مقدار مصرف‌ می‌باشند و بامقادیری‌ که‌ برای‌ درمان‌ جذام‌ مصرف‌می‌شود، بندرت‌ بروز می‌نمایند. این‌عوارض‌ عبارتند از همولیز،متهموگلوبینمی‌، نوروپاتی‌، درماتیت‌آلرژیک‌، بی‌اشتهایی‌، تهوع‌، استفراغ‌،سردرد، بیخوابی‌، کم‌ خونی‌، هپاتیت‌،آگرانولوسیتوز، سندرم‌ داپسون‌ (بثورات‌جلدی‌ همراه‌ با تب‌ و ائوزینوفیلی‌) که‌ درصورت‌ بروز آن‌ باید بلافاصله‌ مصرف‌دارو را قطع‌ کرد.

تداخل‌های‌ دارویی‌: ریفامپین‌ غلظت‌پلاسمایی‌ داپسون‌ را کاهش‌ می‌دهد.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: ۱ ـ از آنجا که‌ احتمال‌بروز مقاومت‌ میکروبی‌ به‌ داپسون‌ وجوددارد، مصرف‌ همزمان‌ این‌ دارو با ریفامپین‌توصیه‌ می‌شود.

۲ ـ در صورت‌ بروز واکنش‌های‌ درماتیت‌مصرف‌ دارو را باید قطع‌ کرد.

۳ ـ دوره‌ درمان‌ که‌ ممکن‌ است‌ ۶ ماه‌ تا

۳ سال‌ یا بیشتر طول‌ بکشد، باید کامل‌شود.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در درمان‌ جذام‌، همراه‌ با یک‌یا چند داروی‌ ضد جذام‌ ۱۰۰mg/day ـ ۵۰یکبار در روز یا ۱/۴mg/kg/day و در درمان‌درماتیت‌ تبخالی‌ شکل‌ ابتدا ۵۰mg/dayمصرف‌ می‌شود. اگر علائم‌ درماتیت‌به‌طورکامل‌ کنترل‌ نشود، ممکن‌ است‌ مقدارمصرف‌ تا ۳۰۰mg/day افزایش‌ یابد.

کودکان‌: در درمان‌ جذام‌، همراه‌ با یک‌ یاچند داروی‌ ضد جذام‌ مقدار ۱/۴mg/kgیکبار در روز و در درمان‌ درماتیت‌ تبخالی‌شکل‌، ابتدا ۲mg/kg/day مصرف‌ می‌شودکه‌ اگر علائم‌ درماتیت‌ به‌طور کامل‌ کنترل‌نشود، مقدار مصرف‌ ممکن‌ است‌ افزایش‌یابد.

اشکال‌ دارویی‌:

Tablet: 50mg

Double Scored Tablet: 100mg

 

 

منبع سایت دارویاب

 

جنتامایسین

جنتامایسین

تنظیم کننده

 دکترمهشید فروزش

دکتر رضا پوردستگردان

بیمارستان فیروزآبادی تهران

 

موارد مصرف‌: جنتامایسین‌ در درمان‌عفونتهای‌ جدی‌ مانند سپتی‌ سمی‌ وسپسیس‌ نوزادان‌، مننژیت‌ و سایرعفونتهای‌ CNS، عفونت‌ مجاری‌ صفراوی‌،پیلونفریت‌ حاد یا التهاب‌ عفونی‌ حادپروستات‌ و همراه‌ با یک‌ پنی‌سیلین‌ دردرمان‌ اندوکاردیت‌ ناشی‌ ازاسترپتوکوکوس‌ ویریدانس‌ یااسترپتوکوکوس‌ فکالیس‌ مصرف‌ می‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌: این‌ دارو نباید درصورت‌ ابتلای‌ بیمار به‌ میاستنی‌ گراومصرف‌ شود.

هشدارها: فاصله‌ بین‌ دفعات‌ مصرف‌ دارودر بیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ کار کلیه‌ بایدافزایش‌ داده‌ شود.

عوارض‌ جانبی‌: آسیب‌ بخش‌ حلزونی‌ گوش‌،مسمومیت‌ برگشت‌پذیر کلیه‌، بندرت‌ کاهش‌منیزیم‌ خون‌ به‌ویژه‌ در مصرف‌ طولانی‌مدت‌ وکولیت‌ پسودوممبران‌ از عوارض‌احتمالی‌ این‌ دارو هستند.

تداخل‌های‌ دارویی‌: در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ آمینوگلیکوزیدها باسفالوسپورین‌ها (به‌ویژه‌ سفالوتین‌)،آمفوتریسین‌، سیکلوسپورین‌ و داروهای‌سیتوتوکسیک‌، خطر بروز مسمومیت‌کلیوی‌ (و احتمالا مسمومیت‌ گوشی‌)افزایش‌ می‌یابد. مصرف‌ همزمان‌آمینوگلیکوزیدها با نئوستیگمین‌ وپیریدوستیگمین‌، به‌ دلیل‌ اثر آنتاگونیستی‌،اثر این‌ داروهای‌ کولینرژیک‌ را کاهش‌می‌دهد. مصرف‌ همزمان‌ آمینوگلیکوزیدهابا داروهای‌ مسدد عصب‌ ـ عضله‌ ممکن‌است‌ موجب‌ ضعف‌ بیشتر عضلات‌اسکلتی‌، ضعف‌ تنفس‌ و حتی‌ آپنه‌ شود.خطر بروز مسمومیت‌ گوشی‌ در صورت‌مصرف‌ آمینوگلیکوزیدها با داروهای‌ مدرگروه‌ حلقه‌ لوپ‌ ممکن‌ است‌ افزایش‌ یابد. ازمصرف‌ همزمان‌ دو یا چند آمینوگلیکوزیدبا یکدیگر و مصرف‌ همزمان‌ این‌ داروها باکاپرئومایسین‌ باید خودداری‌ کرد، زیراخطر بروز مسمومیت‌ گوشی‌ و کلیوی‌ وانسداد عصب‌ ـ عضله‌ ممکن‌ است‌ افزایش‌یابد.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: ۱ ـ از آنجا که‌ دفع‌آمینوگلیکوزیدها عمدتŠ کلیوی‌ است‌ وغلظت‌ این‌ داروها در ادرار زیاد خواهد بود،بیمار باید به‌ اندازه‌ کافی‌ آب‌ یا مایعات‌مصرف‌ کند تا غلظت‌ زیاد دارو موجب‌آسیب‌ به‌ مجاری‌ ادراری‌ نشود.

۲ ـ تزریق‌ زیرجلدی‌ جنتامایسین‌ توصیه‌نمی‌شود، زیرا دردناک‌ خواهد بود.

۳ ـ مقدار مصرف‌ جنتامایسین‌ به‌ویژه‌ دربیمارانی‌ که‌ دچار سوختگی‌ شده‌اند یا عمل‌جراحی‌ در پیش‌ دارند و در زنان‌ باردار یامبتلا به‌ بیماریهای‌ زنان‌ ممکن‌ است‌ کمتر یابیشتر از مقدار توصیه‌ شده‌ باشد که‌ این‌ به‌دلیل‌ تفاوت‌ زیاد بین‌ نیاز این‌ گروه‌ بیماران‌به‌ دارو است‌.

۴ ـ از آنجا که‌ احتمال‌ تشکیل‌ کمپلکس‌ بین‌جنتامایسین‌ و سایر داروها وجود دارد،مخلوط کردن‌ این‌ دارو با سایر داروها دریک‌ محلول‌ توصیه‌ نمی‌شود.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: مقدار مصرف‌ این‌ دارو از راه‌تزریق‌ عضلانی‌، تزریق‌ آهسته‌ وریدی‌ یاانفوزیون‌ ۵mg/kg/day ـ ۲ در مقادیرمنقسم‌ و در فواصل‌ ۸ ساعت‌ می‌باشد. درصورت‌ ابتلای‌ بیمار به‌ عیب‌ کار کلیه‌فاصله‌ زمانی‌ بین‌ دفعات‌ مصرف‌ داروبراساس‌ کلیرانس‌ کرآتینین‌ تعیین‌

می‌شود.

کودکان‌: در کودکان‌ با سن‌ کمتر از ۲ هفته‌به‌ مقدار ۳mg/kg هر ۱۲ ساعت‌ و درکودکان‌ با سن‌ ۲ هفته‌ تا ۱۲ سال‌ به‌ مقدار۲mg/kg هر ۸ ساعت‌ مصرف‌ می‌شود.مقدار مصرف‌ این‌ دارو از راه‌ تزریق‌ داخل‌غلاف‌ طناب‌ نخاعی‌ ۱mg/day (تا حداکثر۵mg/day در صورت‌ نیار) همراه‌ با میزان‌۴mg/kg/day ـ ۲ در مقادیر منقسم‌ هر ۸ساعت‌ به‌صورت‌ تزریق‌ عضلانی‌می‌باشد.

اشکال‌ دارویی‌:

Injection (as sulfate): 10mg/ml, 40mg/ml

 

منبع سایت دارویاب